Map Change - Every Time I Die

Am I the only one that saw the sun burn out?

The locusts keep their rhythm

My watch is broken down

I wake up and take on water

Sink to the peak of despair

What I need is a cigarette

No more prayers

The planets unaligned

We are saints without a shrine

A storm comes and the city’s abandoned

The ship is going down with the captain

A storm comes and the city’s abandoned

The ship is going down with the captain

I am the man that sank Atlantis

I am the man that sank Atlantis

I am the man that sank Atlantis

The bottom is not the lowest we get

Further down still the dark’s absolute

Further down than that, it’s only me and you

I assure you that hell is not a myth

We both vacation there

Hell is not a myth

We spend each winter there

No one can prepare

A storm comes and the city’s abandoned

The ship is going down with the captain

A storm comes and the city’s abandoned

The ship is going down with the captain

I am the man that sank Atlantis

I am the man that sank Atlantis

I am the man that sank Atlantis

The bottom is not the lowest we get

I thought I knew the best part of the secret

I thought I knew the best part of the secret

I thought I knew the best part of the secret

The truth is the thing we forget

The glory I had witnessed was just a sleight of hand

These hearts cannot be salvaged

These bones cannot withstand

I have either been forgotten or I was never seen

Now I’m in the negative space between

I’ve weighed down the earth

Through the stars to the pavement

I’ve weighed down the earth

No use trying to save it

I’ve weighed down the earth

Through the stars to the pavement

I’ve weighed down the earth

Not sure I can take it

I’ve fallen out of frame

A strangled, distant flame

Clenched in the jaws of anguish are only godless men

Chaos is drawn to silence like life is drawn to death

The dusk is so much clearer than the dawn had ever been

I’m a ghost, and yet I’ve weighed down the earth

Through the stars to the pavement

I’ve weighed down the earth

No use trying to save it

Ben ik de enige die de zon zag opbranden?

De sprinkhanen houden hun ritme

Mijn horloge is kapot

Ik word wakker en neem water op

Zinken naar het toppunt van wanhoop

Wat ik nodig heb is een sigaret

Geen gebeden meer

De planeten niet uitgelijnd

We zijn heiligen zonder een heiligdom

Er komt een storm en de stad is verlaten

Het schip gaat ten onder met de kapitein

Er komt een storm en de stad is verlaten

Het schip gaat ten onder met de kapitein

Ik ben de man die Atlantis tot zinken heeft gebracht

Ik ben de man die Atlantis tot zinken heeft gebracht

Ik ben de man die Atlantis tot zinken heeft gebracht

De bodem is niet de laagste die we krijgen

Verder naar beneden is het duister nog steeds absoluut

Verder naar beneden, het is alleen ik en jij

Ik verzeker je dat de hel geen mythe is

We gaan er allebei op vakantie

De hel is geen mythe

We brengen er elke winter door

Niemand kan zich voorbereiden

Er komt een storm en de stad is verlaten

Het schip gaat ten onder met de kapitein

Er komt een storm en de stad is verlaten

Het schip gaat ten onder met de kapitein

Ik ben de man die Atlantis tot zinken heeft gebracht

Ik ben de man die Atlantis tot zinken heeft gebracht

Ik ben de man die Atlantis tot zinken heeft gebracht

De bodem is niet de laagste die we krijgen

Ik dacht dat ik het beste deel van het geheim kende

Ik dacht dat ik het beste deel van het geheim kende

Ik dacht dat ik het beste deel van het geheim kende

De waarheid is wat we vergeten

De glorie die ik had gezien was slechts een vingervlugheid

Deze harten kunnen niet worden gered

Deze botten kunnen niet weerstaan

Ik ben ofwel vergeten of ik werd nooit gezien

Nu zit ik in de negatieve ruimte tussen

Ik heb de aarde verzwaard

Door de sterren naar de stoep

Ik heb de aarde verzwaard

Het heeft geen zin om het op te slaan

Ik heb de aarde verzwaard

Door de sterren naar de stoep

Ik heb de aarde verzwaard

Ik weet niet zeker of ik het aankan

Ik ben buiten beeld gevallen

Een gewurgde, verre vlam

Geklemd in de kaken van angst zijn alleen goddeloze mannen

Chaos wordt aangetrokken door stilte zoals het leven wordt aangetrokken door de dood

De schemering is zo veel helderder dan de dageraad ooit was geweest

Ik ben een geest, en toch heb ik de aarde gewogen

Door de sterren naar de stoep

Ik heb de aarde verzwaard

Het heeft geen zin om het op te slaan