Satan - ERRDEKA

Schwarze Nadeln stechen Bilder in die Haut

Gefühle fallen ab wie Laub, alles taub

Mein Blick ist leer, wie die Straßen der Stadt

Ich zieh umher, hab das Schlafen so satt, es fuckt mich ab

Lieber wach als Dämonen zu vertreiben

Die von meiner Decke steigen, sich in meine Träume schleichen

Aus der Hölle klingen Geigen und vom Himmel ein Chor

Begeb' ich mich nach unten oder steig ich empor

Schwarze Wolken, bunt, so monochrom

Regenschauer schmettern wie Berettas auf Beton

Mein Kopf ist leer, nur die Venen sind voll

Der Stoff in meinem Blut erfüllt sein chemisches Soll

Aus den Gullideckeln schwappen Massen von toten Ratten

Durch die Abwasserkanälen zieht ein Heer schwarzer Fregatten

Krähen hängen mir im Nacken und mein Schädel ist tot

Ein Spalt in seiner Mitte, ihre Schnäbel sind rot

In der, in der, in der Nacht steig ich aus dem Bett

Die Schreie aus der Gruft haben mich aus dem Schlaf geweckt

Schwarze Stufen, altes Gestein

Dunkle Gestalten führen mich weiter hinein

Ich kann nichts sehen, deshalb folge ich dem Schwefelgeruch

Das Foyer des Baphometen dient als ewige Gruft

Inmitten nebliger Luft, blitzen Fackeln hervor

Von Kreaturen des Schattens, sie bewachen das Tor

Dann öffnen sie die Pforten, mir wird heißer denn je

Kann nicht warten meinen Meister zu sehen, lasst es geschehen!

In der, in der, in der Nacht steig ich aus dem Bett

Die Schreie aus der Gruft haben mich aus dem Schlaf geweckt

Zwarte naalden prikken afbeeldingen in de huid

Gevoelens vallen eraf als bladeren, allemaal verdoofd

Mijn blik is leeg, net als de straten van de stad

Ik beweeg rond, zo moe van het slapen, ik word er gek van

Beter wakker zijn dan demonen verdrijven

Van mijn plafond klimmen, mijn dromen binnensluipen

Violen klinken uit de hel en een koor uit de hemel

Ga ik naar beneden of klim ik naar boven

Zwarte wolken, kleurrijk, zo monochroom

Regenbuien slaan in elkaar als Beretta's op beton

Mijn hoofd is leeg, alleen de aderen zijn vol

De stof in mijn bloed voldoet aan zijn chemische doelwit

Massa's dode ratten klotsen uit de putdeksels

Een leger zwarte fregatten trekt door de riolen

Kraaien zitten in mijn nek en mijn schedel is dood

Een spleet in het midden, hun snavels zijn rood

In de, in de, in de nacht kom ik uit bed

Het geschreeuw uit de tombe wekte me uit mijn slaap

Zwarte treden, oude rots

Donkere figuren leiden me verder naar binnen

Ik kan niets zien, dus volg ik de geur van zwavel

De foyer van de Baphomet dient als een eeuwig graf

Temidden van mistige lucht flitsen fakkels

Van wezens van de schaduw bewaken ze de poort

Dan openen ze de poorten, ik voel me heter dan ooit

Ik kan niet wachten om te zien hoe mijn meester het voor elkaar krijgt!

In de, in de, in de nacht kom ik uit bed

Het geschreeuw uit de tombe wekte me uit mijn slaap