Signal Fire - Erra

Metamorphosis;

what am I becoming

Liable;

or a victim of circumstance?

Bending disorder to appease my own defense

This bond could not be conceived without affection and faith to believe

It was all meant to endure the worst of things

Cast aside your doubts and destructive thoughts

I know that I can finally be enough

The signal fire is flickering

Breaths start to cease, and I wonder

If she calls my name out from the edge of the sea

Tones of crimson gleam to fill the space between

The animation in my arteries

Cruel impermanence;

the weight of the unknown

Has stricken me with a feeling of turbulence

Holding out for a softer consequence

Stand true;

we are absolute

Doubt breathes through blushing leaves

Eradicated with my will to be

Convoluted ideas and emotions

That make their home in me, weigh me down

They make their home in me

Drifting away into the comfort of false safety

The signal fire is flickering

Breaths start to cease, and I wonder

If she calls my name out from the edge of the sea

Move in sync with passage of light

Through my fingertips

Aligned on each notch of my spine

Where shivers won’t dare resist

The signal fire is flickering

Breaths start to cease, and I wonder

If she calls my name out from the edge of the sea

Metamorfose;

wat word ik?

Aansprakelijk;

of een slachtoffer van omstandigheden?

Buigstoornis om mijn eigen verdediging te sussen

Deze band kan niet worden verwekt zonder genegenheid en geloof om te geloven

Het was allemaal bedoeld om de ergste dingen te doorstaan

Zet je twijfels en destructieve gedachten opzij

Ik weet dat ik eindelijk genoeg kan zijn

Het signaalvuur flikkert

Ademhalingen beginnen te stoppen, en ik vraag me af

Als ze mijn naam roept vanaf de rand van de zee

Tonen van karmozijnrode glans om de ruimte tussen te vullen

De animatie in mijn slagaders

Wrede vergankelijkheid;

het gewicht van het onbekende

Heeft me getroffen met een gevoel van turbulentie

Wachten op een zachter gevolg

Blijf trouw;

we zijn absoluut

Twijfel ademt door blozende bladeren

Uitgeroeid met mijn wil om te zijn

Ingewikkelde ideeën en emoties

Die hun thuis in mij maken, mij zwaar belasten

Ze maken hun thuis in mij

Wegdrijven in het comfort van valse veiligheid

Het signaalvuur flikkert

Ademhalingen beginnen te stoppen, en ik vraag me af

Als ze mijn naam roept vanaf de rand van de zee

Beweeg synchroon met de passage van licht

Via mijn vingertoppen

Uitgelijnd op elke inkeping van mijn wervelkolom

Waar de rillingen niet durven weerstaan

Het signaalvuur flikkert

Ademhalingen beginnen te stoppen, en ik vraag me af

Als ze mijn naam roept vanaf de rand van de zee