Safehaven - Erra

Every memory recalled is an origin that we’ve altered

Broken promises to another man’s daughter

Endless walk down a dead road as our last breaths begin to falter

We lend our weight to the backs of our broken fathers

Featherweight boy in his arms, every night he weeps

Constantly drifting in and out of sleep

Palm against transparent skin, fingers tracing ribs

Reassurance that the heart was still beating

At the helm of death every day like clockwork

Restless nights with trembling hands against transparent skin

But they carry on because survival is not a dead end

Whether or not the world is withered away

We are each other’s world entirely

Whether or not the world is withered away

We are ever, we are evermore

Lost ghosts around every corner, on every charred sidewalk

Still trudging through the ash of an endless walk

With bodies cold and weightless, resilient of death in life

Resilient of death in death, they walk on

Dreaming of a safe haven at the end of the road

An unstable safety, the only kind we’ve ever known

Oh, we walk along, dreaming of a safe haven

Oh, we walk along at the end of the road

Our legs will never fail, we’ll carry on

And I swear to you

Whether or not the world is withered away

We are each other’s world entirely

Whether or not the world is withered away

We are ever, we are evermore

Oh, we walk along, dreaming of a safe haven

Oh, we walk along at the end of the road

Resilient of death because life is not a dead end

Whether or not the world is withered away

We are each other’s world entirely

Whether or not the world is withered away

We are ever, we are evermore

Survival is not a dead end

We are evermore

Because survival is not a dead end

We are ever, we are evermore

Elke herinnering die wordt opgeroepen, is een oorsprong die we hebben veranderd

Verbroken beloften aan de dochter van een andere man

Eindeloos lopen op een doodlopende weg terwijl onze laatste ademteugen beginnen te haperen

We lenen ons gewicht aan de ruggen van onze gebroken vaders

Vedergewicht jongen in zijn armen, elke nacht huilt hij

Voortdurend in en uit de slaap drijven

Handpalm tegen transparante huid, vingers langs ribben

Geruststelling dat het hart nog steeds klopte

Elke dag als een uurwerk aan het roer van de dood

Rusteloze nachten met trillende handen tegen transparante huid

Maar ze gaan door, want overleven is geen doodlopende weg

Of de wereld nu wel of niet verdord is

We zijn volledig elkaars wereld

Of de wereld nu wel of niet verdord is

We zijn ooit, we zijn altijd meer

Verloren geesten om elke hoek, op elke verkoolde stoep

Nog steeds sjokkend door de as van een eindeloze wandeling

Met lichamen koud en gewichtloos, veerkrachtig van de dood in het leven

Veerkrachtig van de dood in de dood, ze lopen door

Dromen van een veilige haven aan het einde van de weg

Een onstabiele veiligheid, de enige soort die we ooit hebben gekend

Oh, we lopen langs, dromend van een veilige haven

Oh, we lopen langs aan het einde van de weg

Onze benen zullen nooit falen, we zullen doorgaan

En ik zweer het je

Of de wereld nu wel of niet verdord is

We zijn volledig elkaars wereld

Of de wereld nu wel of niet verdord is

We zijn ooit, we zijn altijd meer

Oh, we lopen langs, dromend van een veilige haven

Oh, we lopen langs aan het einde van de weg

Veerkrachtig tegen de dood omdat het leven geen doodlopende weg is

Of de wereld nu wel of niet verdord is

We zijn volledig elkaars wereld

Of de wereld nu wel of niet verdord is

We zijn ooit, we zijn altijd meer

Overleven is geen doodlopende weg

We zijn voor altijd

Omdat overleven geen doodlopende weg is

We zijn ooit, we zijn altijd meer