Lights City - Erra

The bright lights strike the gun metal grey.

Surrogate stars reflecting off of the shining vessels that carry us through the

avenues of these vicious circles.

Gun metal grey, and isolation blue.

Bright lights, but the darkness sustains.

Opening floodgates to the lonely terrain.

We are so far away from home.

Those lights, that fire we follow.

The statue watches over the gated city.

We break his foundation, but his torch still burns.

Gun, gun metal grey, swerving through the circumstances of relentless strain.

It’s dragging us through the boulevards of consistent pain.

Gun metal grey, and isolation blue.

The raging fire sustains.

We are so far away from home.

Those lights, that fire we follow.

The statue watches over the gated city.

We break his foundation.

We cool the fire.

Changing evolving what’s inside of you.

Changing yet essentially the same.

If I exhaust repetition, will I want to stay.

Changing.

Slowly losing my way.

Lights city, where the demons sustain.

We find a home within a lonely terrain.

We are so far away from home.

Those lights, that fire we follow.

The statue watches over the gated city.

We break his foundation.

That light still guides the way.

Changing.

The light still guides the way.

Changing slowly.

If I exhaust repetition, will I want to stay.

Changing.

The light still guides the way.

De felle lichten vallen op het metaalgrijs.

Surrogaatsterren weerkaatsen op de stralende vaten die ons door de

wegen van deze vicieuze cirkels.

Gun metal grijs en isolatie blauw.

Felle lichten, maar de duisternis houdt aan.

Het openen van sluizen naar het eenzame terrein.

We zijn zo ver van huis.

Die lichten, dat vuur volgen we.

Het standbeeld waakt over de omheinde stad.

We breken zijn fundament, maar zijn fakkel brandt nog steeds.

Gun, gun metal grijs, slingerend door de omstandigheden van meedogenloze spanning.

Het sleept ons door de boulevards van aanhoudende pijn.

Gun metal grijs en isolatie blauw.

Het razende vuur houdt aan.

We zijn zo ver van huis.

Die lichten, dat vuur volgen we.

Het standbeeld waakt over de omheinde stad.

We breken zijn fundament.

We koelen het vuur.

Veranderend evoluerend wat er in je zit.

Veranderend en toch in wezen hetzelfde.

Als ik de herhaling uitput, wil ik dan blijven.

Veranderen.

Ik raak langzaam de weg kwijt.

Lichtstad, waar de demonen standhouden.

We vinden een thuis op een eenzaam terrein.

We zijn zo ver van huis.

Die lichten, dat vuur volgen we.

Het standbeeld waakt over de omheinde stad.

We breken zijn fundament.

Dat licht wijst nog steeds de weg.

Veranderen.

Het licht wijst nog steeds de weg.

Langzaam veranderen.

Als ik de herhaling uitput, wil ik dan blijven.

Veranderen.

Het licht wijst nog steeds de weg.