Breach - Erra

It comes to fracture vested trust

A love to shatter and turn to rust

I drag my name through waves to wade black water

Wallow and drown

A new shade of gray disorients the portrait

Repetitive contusions concuss the allure

Cataract eyes and cloudy minds

Interrupt a perfect design

Crashing waves come to swallow us

Wallow and drown in it

Shadows wait to devour us

It hurts to surrender

Presentation is everything when you created the play

The audience hypnotized by the imagery

In this vicious cycle of disbelief

That the visionless cannot conceive

You can drag me down six feet deep

So I can fight for a life that I threw away

In this moment of resurgence

Clear the dissonance and recover me

Fears suppressed exploit our lust

And our memories turn to rust

And when we reach that point, barren of things to say

There’s nothing left to save, do not resuscitate

Swallow your pride, hide what you feel inside

There are some things that can not be rectified

Crashing waves come to swallow us

Wallow and drown in it

Shadows wait to devour us

It hurts to surrender

Leeches lie in wait, but you’re blind to it

A void that you create, you give life to it

It hurts to surrender

It comes to fracture vested trust

A love to shatter and turn to rust

If words could carry my pain

Through the busy streets and empty alleyways

Be the one who hears my cry

Like the moon who craves the night

You can drag me down six feet deep

So I can fight for a life that I threw away

In this moment of resurgence

Clear the dissonance and recover me

Het gaat om het breken van gevestigd vertrouwen

Een liefde om te verbrijzelen en te roesten

Ik sleep mijn naam door de golven om door zwart water te waden

Zwelgen en verdrinken

Een nieuwe grijstint desoriënteert het portret

Herhaalde kneuzingen verwarren de allure

Staarogen en troebele geesten

Een perfect ontwerp onderbreken

Beukende golven komen ons opslokken

Zwelgen en verdrinken erin

Schaduwen wachten om ons te verslinden

Het doet pijn om je over te geven

Presentatie is alles toen je het toneelstuk maakte

Het publiek gehypnotiseerd door de beelden

In deze vicieuze cirkel van ongeloof

Dat de blinden het niet kunnen bevatten

Je kunt me twee meter diep naar beneden slepen

Zodat ik kan vechten voor een leven dat ik heb weggegooid

In dit moment van heropleving

Wis de dissonantie en herstel mij

Onderdrukte angsten exploiteren onze lust

En onze herinneringen veranderen in roest

En als we dat punt bereiken, valt er niets meer te zeggen

Er valt niets meer te redden, niet reanimeren

Slik je trots in, verberg wat je van binnen voelt

Sommige dingen kunnen niet worden verholpen

Beukende golven komen ons opslokken

Zwelgen en verdrinken erin

Schaduwen wachten om ons te verslinden

Het doet pijn om je over te geven

Bloedzuigers liggen op de loer, maar je bent er blind voor

Een leegte die je creëert, je geeft er leven aan

Het doet pijn om je over te geven

Het gaat om het breken van gevestigd vertrouwen

Een liefde om te verbrijzelen en te roesten

Als woorden mijn pijn konden dragen

Door de drukke straten en lege steegjes

Wees degene die mijn gehuil hoort

Zoals de maan die hunkert naar de nacht

Je kunt me twee meter diep naar beneden slepen

Zodat ik kan vechten voor een leven dat ik heb weggegooid

In dit moment van heropleving

Wis de dissonantie en herstel mij