Acteurs et victimes - Enz

Les hommes n’ont plus l’temps

Mangent dans des fast-foods

Bouffent du poulet qui n’a jamais vu de basse-cour

Ils veulent tout et tout de suite

Veulent du light de l’allégé pour garder la taille fine

C’est l’dilemme de la jeunesse de mon époque

On a des mobiles dans des coques neuves

Mais on communique peu

C’est le blème, tous dans l'ère moderne

Tous on s’connecte loin des terres où l’herbe pousse

J’aime le tactile, j’veux toucher la vie mais j’aime la machine

Et c’monde factice m’imprègne

J’suis dans ce cirque au centre de ce cercle cyber

Mes contacts sont virtuels

Le digital domine

Le numérique prend la place de nos belles collines

Les fleurs fanent, que laissons-nous à nos enfants?

On est tous coupables quand on y pense

Acteurs et victimes

Chacun responsable du mal qu’il s’inflige

Car au fond on est tous

Acteurs et victimes

Le confort quotidien dans lequel on s’complaît nous amène à devenir

Acteurs et victimes

A chaque nouvelle conquête, l’homme s’autodétruit

A nous d’réagir

Acteurs et victimes

Chacun responsable du mal qu’il s’inflige

J’suis qu’un homme de plus dans la masse

J’ai pas d’arme secrète sous ma veste

Et j’m’inquiète pour mon destin

Je cherche l’or parmi les vestiges

Les nuages assombrissent mon ciel, j’attends l'éclaircie

Mais elle tarde à venir

Car les industries rejettent du gaz et dérèglent les masses d’air

J’suis l’premier à profiter d’celles-ci

J’ai du mal à penser à long terme

Alors j’oublie les blessures qu’on inflige à ma Terre

Pardonne-nous, on va finir par scier la branche qui nous soutient

S’te plaît pardonne-nous

A quand les guerres chimiques sur ma planète

Et pour les dégâts, les descendants paieront les dettes

Pardonne tous nos écarts

L’homme s'égare à vouloir égaler la nature et mérite un bonnet d'âne

Condamnés par nos propres actes

Victimes et acteurs

Augmentent le profit mais le monde se meurt

Ce monde fait peine à voir

Alors j’porte des œillères, j’m’isole

J’contribue à construire des barrières

Les zones d’ombre sont nombreuses

Et j’changerai pas les choses avec des pensées paresseuses

L’exode commence par l’esprit et le corps suit

Mais est-ce une solution de claquer la porte à l’effort fourni?

Merde, j’vis entre glaçons et braises, amitié et traîtrise

Et seul l’espoir m’apaise

Les rares moments où l’on paraît réel sont à la naissance

Mais ils tendent à réduire au long de l’existence

J’voudrais anéantir les contradictions qui m’asservissent

Et les mauvais choix les interdire

J’rêvais d’amour et d’eau fraîche

J’ai eu la douche et l’eau froide

C’matin t'étais absente

J’ai beau chercher ta trace à travers les draps

J’trouve que dalle

A part ce manque entre la couette et moi

J’aime l’odeur de ton corps, la saveur de ton corps

J’aime tes mains sur mon corps

J’veux t’sentir proche quand j’m’endors

Donne-moi de ton amour encore

Mannen hebben geen tijd meer

Eet in fastfoodrestaurants

Eet kip die nog nooit een boerenerf heeft gezien

Ze willen alles en nu

Wil licht van gewicht om de taille slank te houden

Dit is het dilemma van de jeugd van mijn tijd

We hebben mobiele telefoons in gloednieuwe schelpen

Maar we communiceren weinig

Dat is het probleem, allemaal in de moderne tijd

We verbinden ons allemaal ver van het land waar het gras groeit

Ik hou van aanraking, ik wil het leven aanraken, maar ik hou van de machine

En deze kunstmatige wereld maakt me zwanger

Ik ben in dit circus in het midden van deze cybercirkel

Mijn contacten zijn virtueel

Digitaal domineert

Digitaal neemt de plaats in van onze prachtige heuvels

De bloemen verwelken, wat laten we onze kinderen na?

We zijn allemaal schuldig als je erover nadenkt

Acteurs en slachtoffers

Iedereen verantwoordelijk voor de schade die ze zichzelf toebrengen

Want diep van binnen zijn we allemaal

Acteurs en slachtoffers

Het dagelijkse comfort waarin we genieten, leidt ons te worden

Acteurs en slachtoffers

Bij elke nieuwe verovering vernietigt de mens zichzelf

Het is aan ons om te reageren

Acteurs en slachtoffers

Iedereen verantwoordelijk voor de schade die ze zichzelf toebrengen

Ik ben nog maar een man in de menigte

Ik heb geen geheim wapen onder mijn jas

En ik maak me zorgen over mijn lot

Ik zoek naar goud tussen de overblijfselen

De wolken verduisteren mijn lucht, ik wacht op de open plek

Maar ze komt laat

Omdat industrieën gas vrijgeven en luchtmassa's verstoren

Ik ben de eerste die hiervan profiteert

Ik vind het moeilijk om op lange termijn te denken

Dus ik vergeet de wonden toegebracht aan mijn aarde

Vergeef ons, we zullen uiteindelijk de tak afzagen die ons vasthoudt

Alsjeblieft vergeef ons

Wanneer zullen de chemische oorlogen op mijn planeet plaatsvinden

En voor de schade zullen de nakomelingen de schulden betalen

Vergeef al onze afwijkingen

De mens dwaalt af om de natuur te willen evenaren en verdient een domkop

Veroordeeld door onze eigen daden

Slachtoffers en acteurs

Verhoog de winst, maar de wereld gaat dood

Deze wereld doet pijn om te zien

Dus ik draag oogkleppen, ik isoleer mezelf

Ik help barrières op te werpen

Er zijn veel grijze gebieden

En ik zal geen dingen veranderen met luie gedachten

De uittocht begint met de geest en het lichaam volgt

Maar is het een oplossing om de deur dicht te gooien naar de geboden inspanning?

Shit, ik leef tussen ijs en sintels, vriendschap en verraad

En alleen hoop kalmeert me

De zeldzame momenten waarop we echt lijken, zijn bij de geboorte

Maar ze hebben de neiging om gedurende het hele leven te verminderen

Ik zou graag de tegenstellingen willen vernietigen die mij tot slaaf maken

En slechte keuzes verbieden ze

Ik droomde van liefde en zoet water

Ik had de douche en het koude water

Vanmorgen was je afwezig

Ik zoek je spoor door de lakens

Ik vind die rotzooi

Behalve dat gat tussen het dekbed en mij

Ik hou van de geur van je lichaam, de smaak van je lichaam

Ik hou van je handen op mijn lichaam

Ik wil je dichtbij voelen als ik in slaap val

Geef me weer je liefde