The Leper Play - Enthral

Father;

Why hast Thou forsaken me?

Here I Weep in gracious woe

Under your Promised Heaven

In this Season of Darkness

Where the Blind leads the Way

To a Scorned Idol I must Confess

Your Prophets were they Deceivers

Preachers of a Forgotten Faith?

They all fell Bloodied unto the Earth

With their Hands Covering their Eyes from the Masses

Can you Remember the Ashes, mingled with dust

That once was mentioned with names by a Thousand Tongues?

Did they se behind the veils that hid your Dying Masks?

Did they se the tears Drying on our Faces

That for far to long has Sheltered

The Atrocities of the Human mind?

This Pathetic Sight of Children

Starving on their hopes

Clinging to the Naked Body of their Mother

Whipped to the Ground…

O’Lord what hast thou given us?

For our Sights has grown dim…

You created this mockery called Human!

Too weak to Crawl — Too proud to Fall

Beneath all Scarlet Tragedies

Lies the Hidden Strength of Man but still,

Blinded by the Eyes of Confusion…

Vader;

Waarom hebt Gij mij verlaten?

Hier huil ik in genadig wee

Onder uw beloofde hemel

In dit seizoen van duisternis

Waar de blinde de weg wijst

Aan een geminachte idool moet ik bekennen

Uw Profeten waren zij Bedriegers

Predikanten van een vergeten geloof?

Ze vielen allemaal bebloed op de aarde

Met hun handen voor hun ogen van de massa

Kun je je de as herinneren, vermengd met stof

Dat werd ooit met namen genoemd door duizend tongen?

Zagen ze achter de sluiers die je stervende maskers verborg?

Zagen ze de tranen die op onze gezichten droogden

Dat is al veel te lang beschut

De wreedheden van de menselijke geest?

Deze zielige aanblik van kinderen

Verhongeren op hun hoop

Zich vastklampend aan het naakte lichaam van hun moeder

Op de grond geslagen...

O Heer, wat hebt u ons gegeven?

Want onze bezienswaardigheden zijn vervaagd ...

Je hebt deze spot genaamd Human gemaakt!

Te zwak om te kruipen - Te trots om te vallen

Onder alle Scarlet Tragedies

Ligt de verborgen kracht van de mens, maar toch,

Verblind door de ogen van verwarring...