Monochrome - Enthral

Places travelling from nowhere to nowhere in the uncreated wastes…

I am so cold…

Father grant Me Wings and let Me return to You

Abandoned from a Grace I cannot Comprehend

Give Me Wisdom so that I can see where I failed

Snow is only cold on Bare Skin;

Why won’t you Shelter Me

A Tiny Piece of the Soul that inherits all the Earth… Is that why I Live?

Then remember this: Divinity in Truth is Lies!

I never decided what to be… My Life will not colour your Creation

Because Monochrome is the true God

Manifested in Endless Veins we are, a steady Pulseflow

Dark Blood from an open mouth… Your eyes are lifeless

Yet still they penetrate Flesh and bone… Staring at a Heart filled with

conceit

I recognize Human evil in every word you have said… How can we be expected to

believe?

Distant voices, Thousand of voices whispering through the Void

They say, Reflecting, it found nothing but itself

Hear what I say to You;

the Dark River bears only our Sorrow

Forever flowing through the Ages, the only heritage for our Children

We are the Slaves pulling the Wheel of the Heart

Pumping more dark water through the veins and into the River…

I feel the Pulse Thundering inside Me, like bells on My Dying Day

I Look back and see only one Single Path stretching out behind Me

I look ahead and see nothing but Darkness…

The Paths are long, and even in Death there seems to be no ending to them…

Plaatsen die van nergens naar nergens reizen in de ongeschapen woestenij...

Ik heb het zo koud…

Vader schenk mij vleugels en laat mij bij u terugkeren

Verlaten door een gratie die ik niet kan bevatten

Geef me wijsheid zodat ik kan zien waar ik gefaald heb

Sneeuw is alleen koud op de blote huid;

Waarom wil je me niet beschermen

Een klein stukje van de ziel dat de hele aarde erft... Is dat waarom ik leef?

Onthoud dan dit: goddelijkheid in waarheid is leugens!

Ik heb nooit besloten wat ik zou worden... Mijn leven zal jouw schepping niet kleuren

Omdat Monochroom de ware God is

Gemanifesteerd in Endless Veins zijn we, een gestage Pulseflow

Donker Bloed uit een open mond... Je ogen zijn levenloos

Toch doordringen ze nog steeds vlees en botten... Starend naar een hart vol

verwaandheid

Ik herken menselijk kwaad in elk woord dat je hebt gezegd... Hoe kunnen we dat verwachten

van mening zijn?

Verre stemmen, Duizenden stemmen fluisteren door de Leegte

Ze zeggen: Reflecterend vond het niets anders dan zichzelf

Hoor wat ik tegen je zeg;

de Dark River draagt ​​alleen ons verdriet

Voor altijd stromend door de eeuwen heen, het enige erfgoed voor onze kinderen

Wij zijn de slaven die aan het wiel van het hart trekken

Meer donker water door de aderen en de rivier in pompen...

Ik voel de hartslag in mij donderen, als klokken op mijn sterfdag

Ik kijk achterom en zie slechts één enkel pad dat zich achter mij uitstrekt

Ik kijk vooruit en zie niets anders dan Duisternis...

De paden zijn lang, en zelfs in de dood lijkt er geen einde aan te komen...