Old Ghosts - Emma Pollock

I’m not sorry that you’re gone

The hell we raised was always fun

But I’m not sorry that you’re gone

I’d pick the place, you’d pick a fight

And all who witnessed lost the night

To the unravelling of spite and all things we collected

And how am I supposed to speak to

Those I ridiculed but still looked up to?

Oh, coming here it takes some nerve

So I am grateful for your generous omission of unwelcome reminiscing

Why so reasonable now?

Why so reasonable now?

What you got that’s so important?

It just can’t wait for morning call

Coming here I meet old ghosts

And one that I fear more than most

The grasping hand it takes my throat as I ascend the stairway

And as the mirror does remind

I know you’re never far behind

Oh, please don’t make a fuss the years just took their toll on us

Years fall off me as I reach you

And here again I am the child that once revered you

If this body must hold two

I’ll pray the other is not you

And I will run so fast I’ll lose you from the looking glass

Why so reasonable now?

Why so reasonable now?

What you got that’s so important?

It just can’t wait for morning call

Why so reasonable now?

Why so reasonable now?

Whatever happened to all of your people?

Whatever happened to all of your boys?

Chasing their tail between market and steeple

Whatever happened to all of your boys?

Whatever happened to all of your boys?

And how am I supposed to speak to

Those I ridiculed but still looked up to?

Years fall off me as I reach you

And here again I am the child that once revered you

And how am I supposed to speak to

Those I ridiculed but still looked up to?

Years fall off me as I reach you

And here again I am the child that once revered you

Het spijt me niet dat je weg bent

De hel die we hebben grootgebracht was altijd leuk

Maar het spijt me niet dat je weg bent

Ik zou de plaats kiezen, jij zou een gevecht kiezen

En iedereen die getuige was, verloor de nacht

Aan het ontrafelen van ondanks alles wat we hebben verzameld

En hoe moet ik praten met?

Degenen die ik belachelijk maakte, maar waar ik nog steeds naar opkeek?

Oh, hier komen vergt wat lef

Dus ik ben dankbaar voor je genereuze weglating van ongewenste herinneringen

Waarom nu zo redelijk?

Waarom nu zo redelijk?

Wat heb je dat zo belangrijk is?

Het kan gewoon niet wachten op de ochtendoproep

Als ik hier kom, ontmoet ik oude geesten

En een waar ik meer bang voor ben dan de meeste

De grijpende hand die hij naar mijn keel grijpt als ik de trap oploop

En zoals de spiegel eraan herinnert

Ik weet dat je nooit ver achterloopt

Oh, maak je alsjeblieft niet druk, de jaren hebben gewoon hun tol van ons geëist

Jaren vallen van me af als ik je bereik

En hier ben ik weer het kind dat je ooit vereerde

Als dit lichaam er twee moet bevatten

Ik bid dat jij de ander niet bent

En ik zal zo snel rennen dat ik je uit de kijkglas verlies

Waarom nu zo redelijk?

Waarom nu zo redelijk?

Wat heb je dat zo belangrijk is?

Het kan gewoon niet wachten op de ochtendoproep

Waarom nu zo redelijk?

Waarom nu zo redelijk?

Wat is er met al je mensen gebeurd?

Wat is er met al je jongens gebeurd?

Hun staart achterna tussen markt en torenspits

Wat is er met al je jongens gebeurd?

Wat is er met al je jongens gebeurd?

En hoe moet ik praten met?

Degenen die ik belachelijk maakte, maar waar ik nog steeds naar opkeek?

Jaren vallen van me af als ik je bereik

En hier ben ik weer het kind dat je ooit vereerde

En hoe moet ik praten met?

Degenen die ik belachelijk maakte, maar waar ik nog steeds naar opkeek?

Jaren vallen van me af als ik je bereik

En hier ben ik weer het kind dat je ooit vereerde