Intermission - Emma Pollock

I clutch to my chest

This man I know best

With words only spoken

When put to the test

Hold close to my heart

Will not be apart

From this woman who made me

She’s stronger than that

The sun follows me home

With quiet upheaval

The usual routine

Is replaced with the noises

A thousand machines

All telling us stories

Of things that goes wrong

When we’re pushing the years

Cause we want to hang on

The sun follows me home

I guess it mustn’t know

When did you go trading places?

Switching roles in little stages

When did you become defector?

Leaving me the sole protector?

I’m not asking for permission

I’m calling this an intermission

Checking in, catching up

Busy hands come unstuck

This grip that digs in

Is dictated by kin

To never repeat

Is ambition sweet

These days that last longer

These days feel like weeks

I’ll take the road untold

And leave the story to unfold

What is this your grand obsession?

Take your hands off my possessions

Must try harder writes the teacher

Far too early sings the preacher

Running rings around the reaper

Cause I know you’re both still keepers

Not just yet the final exit

Don’t go now you’ll miss the best bit

I’m not asking for permission

I’m calling this an intermission

I’m not asking for permission

I’m calling this an intermission

ik klem me vast aan mijn borst

Deze man ken ik het beste

Met alleen gesproken woorden

Wanneer op de proef gesteld

Houd dicht bij mijn hart

Zal niet uit elkaar zijn

Van deze vrouw die mij heeft gemaakt

Ze is sterker dan dat

De zon volgt me naar huis

Met stille ontreddering

De gebruikelijke routine

Wordt vervangen door de geluiden

Duizend machines

Allemaal verhalen die ons vertellen

Van dingen die fout gaan

Wanneer we de jaren pushen

Omdat we willen vasthouden

De zon volgt me naar huis

Ik denk dat het niet mag weten

Wanneer ben je naar handelsplaatsen geweest?

In kleine stappen van rol wisselen

Wanneer ben je overloper geworden?

Laat je mij de enige beschermer over?

Ik vraag geen toestemming

Ik noem dit een pauze

Inchecken, bijpraten

Drukke handen komen los

Deze greep die graaft in

Wordt gedicteerd door verwanten

Om nooit te herhalen

Is ambitie lief

Deze dagen die langer duren

Deze dagen voelen als weken

Ik zal de onvertelde weg nemen

En laat het verhaal zich ontvouwen

Wat is je grote obsessie?

Haal je handen van mijn bezittingen

Moet harder proberen, schrijft de leraar

Veel te vroeg zingt de prediker

Lopende ringen rond de maaimachine

Omdat ik weet dat jullie allebei nog steeds bewaarders zijn

Nog niet de laatste uitgang

Ga niet, nu mis je het beste

Ik vraag geen toestemming

Ik noem dit een pauze

Ik vraag geen toestemming

Ik noem dit een pauze