The Scythe - Elvenking

On this night of nights, she’s coming my way

Under this rain, dirty with agony and pain

Mistress of doom, winner of all fights

My glance is reflected in the blade of the scythe

A sparkling golden sickle

Mows down souls whistling in the air

Reddens little by little

The seas of life and mankind’s lairs

A fall into the abyss

Deep into agony and pain

Spiral down to the anguish

It has been all in vain, all in vain, go

Welcome, please join the fair of failures

Enter into the hall of pleasures

Righteous the act to kill

Or wasn’t it one of God’s wills?

You leave behind all the trails of winter

The time has come for me to go

Though the fear has gone, the storm is over

And there’s someone at your door

Another name to be carved

For every slash of my blade

Until the day you find

The one reflected is your face

Come, taste blood, rust and terror

Come to the show with no restraint

It’s your time

The mother of desperation

Death of thunder and rain

Sighs and tears are all in vain

Clad in a cloak of despair

She’ll take you away

Welcome, please join the fair of failures

Enter into the hall of pleasures

Righteous the act to kill

Or wasn’t it one of God’s wills?

You leave behind all the trails of winter

The time has come for me to go

Though the fear has gone, the storm is over

And there’s someone at your door

Hold your ground and watch your back

With the aim of remaining the last

I asked this night for a piece of advice

This time the scythe won’t fall, keep still

Still

Still

You leave behind all the trails of winter

The time has come for me to go

Though the fear has gone, the storm is over

And there’s someone at your door

Hold your ground and watch your back

With the aim of remaining the last

I asked this night for a piece of advice

This time the scythe won’t fall, keep still

You leave behind all the trails of winter

The time has come for me to go

Though the fear has gone, the storm is over

And there’s someone at your door

Leave behind all the trails of winter

The time has come for me to go

Though the fear has gone, the storm is over

And there’s someone at your door

And if you follow the trails down this winter wake

She’s reaping down souls, one for every flake

Throughout the ages, through centuries

She, mistress of customs of memories

Op deze nacht van nachten komt ze mijn kant op

Onder deze regen, vuil van doodsangst en pijn

Meesteres van de ondergang, winnaar van alle gevechten

Mijn blik wordt weerspiegeld in het blad van de zeis

Een sprankelende gouden sikkel

Maait zielen fluitend in de lucht

Wordt beetje bij beetje rood

De zeeën van het leven en de holen van de mensheid

Een val in de afgrond

Diep in doodsangst en pijn

Spiraal naar beneden naar de angst

Het is allemaal tevergeefs geweest, allemaal tevergeefs, go

Welkom, doe mee aan de beurs van mislukkingen

Betreed de hal van plezier

Rechtvaardig de daad om te doden

Of was het niet een van Gods wil?

Je laat alle sporen van de winter achter

Het is tijd voor mij om te gaan

Hoewel de angst is verdwenen, is de storm voorbij

En er staat iemand aan je deur

Een andere naam die moet worden gesneden

Voor elke schuine streep van mijn mes

Tot de dag dat je vindt

Degene die wordt weerspiegeld, is je gezicht

Kom, proef bloed, roest en terreur

Kom zonder beperkingen naar de show

Het is jouw tijd

De moeder van wanhoop

Dood van donder en regen

Zuchten en tranen zijn allemaal tevergeefs

Gekleed in een mantel van wanhoop

Ze neemt je mee

Welkom, doe mee aan de beurs van mislukkingen

Betreed de hal van plezier

Rechtvaardig de daad om te doden

Of was het niet een van Gods wil?

Je laat alle sporen van de winter achter

Het is tijd voor mij om te gaan

Hoewel de angst is verdwenen, is de storm voorbij

En er staat iemand aan je deur

Houd je grond vast en let op je rug

Met als doel de laatste te blijven

Ik heb vanavond om advies gevraagd

Deze keer zal de zeis niet vallen, blijf stil

Nog steeds

Nog steeds

Je laat alle sporen van de winter achter

Het is tijd voor mij om te gaan

Hoewel de angst is verdwenen, is de storm voorbij

En er staat iemand aan je deur

Houd je grond vast en let op je rug

Met als doel de laatste te blijven

Ik heb vanavond om advies gevraagd

Deze keer zal de zeis niet vallen, blijf stil

Je laat alle sporen van de winter achter

Het is tijd voor mij om te gaan

Hoewel de angst is verdwenen, is de storm voorbij

En er staat iemand aan je deur

Laat alle sporen van de winter achter

Het is tijd voor mij om te gaan

Hoewel de angst is verdwenen, is de storm voorbij

En er staat iemand aan je deur

En als je deze winter de paden volgt

Ze oogst zielen, één voor elke vlok

Door de eeuwen heen, door de eeuwen heen

Zij, meesteres van de douane van herinneringen