Infection - Elvenking

For all the ones who seek their dawn

My wrath I breed, my wrath I spawn

Behind a crooked cross they hide

Forever I shall be their bride

Amidst this fog my body twitches with the wolves growl

A snuff utopia for the soul

Wake up!

emerging from this cruel poetry

The real nightmare is the prison called reality

I have seen to much waste of lives being thrown into the fire

No way I’m gonna set you free

You come to me with a piece of your shadow pretending to see

Sown in my flesh the seed of your hatreds infecting me

Dark embrace, cold embrace, sweet embrace unfolding

Seeking for the end not written in your destiny

This is not the cure and now I spill I spill on your deception

Back to old «hill life sanitarium"I go

My home — my life — the only place I know

No mirror holding the reflection of the emotions I feel

And puppets hanging from the walls I see

You come to me with a piece of your shadow pretending to see

Sown in my flesh the seed of your hatreds infecting me

Dark embrace, cold embrace, sweet embrace unfolding

Seeking for the end not written in your destiny

This is not the cure and now I spill I spill on your infection

I spill on your deception

I spill on your infection

Sown in my fresh the seed of your hatreds infecting me

Voor al degenen die hun dageraad zoeken

Mijn woede kweek ik, mijn woede spawn ik

Achter een scheef kruis verstoppen ze zich

Voor altijd zal ik hun bruid zijn

Temidden van deze mist trilt mijn lichaam met het gegrom van de wolven

Een snuifje utopie voor de ziel

Word wakker!

voortkomend uit deze wrede poëzie

De echte nachtmerrie is de gevangenis die de realiteit wordt genoemd

Ik heb gezien dat er te veel levens in het vuur werden gegooid

No way dat ik je vrij laat

Je komt naar me toe met een stukje van je schaduw die doet alsof je ziet

Gezaaid in mijn vlees het zaad van je haat die mij infecteert

Donkere omhelzing, koude omhelzing, zoete omhelzing die zich ontvouwt

Op zoek naar het einde dat niet in je lot is geschreven

Dit is niet de remedie en nu ik mors, mors ik op uw bedrog

Terug naar het oude «heuvelleven-sanatorium" Ik ga

Mijn huis — mijn leven — de enige plaats die ik ken

Geen spiegel met de weerspiegeling van de emoties die ik voel

En poppen die aan de muren hangen zie ik

Je komt naar me toe met een stukje van je schaduw die doet alsof je ziet

Gezaaid in mijn vlees het zaad van je haat die mij infecteert

Donkere omhelzing, koude omhelzing, zoete omhelzing die zich ontvouwt

Op zoek naar het einde dat niet in je lot is geschreven

Dit is niet de remedie en nu ik mors, mors ik op uw infectie

Ik mors op je bedrog

Ik mors op je infectie

Gezaaid in mijn vers het zaad van je haat die mij infecteert