Fuse - Eliza Carthy

Well talk about expectation

Why don’t you meet me at the station?

And we’ll remember the first thorn pricking the skin.

Breaking the skin to get in.

I am worn, I am reduced.

I am reduced my body to my quiet bed.

Running around the things that I said whilst driving,

The songs in my head,

I am elated, I am suffused,

With my freedom and my friends.

Is it you and me against the world exclusive?

Or them against us, or us all against each other to the end?

Oh I am a burnt out fuse,

What do I have to lose except the blues.

I’m a burnt out fuse.

What do I have to lose?

I beg your pardon but I never promised you nothing.

And I suppose that was good because I never got nothing.

I beg your pardon but I never promised you a rose garden,

Or a pretty picture of health

The sky and the window is a simple wealth of colours

And anyway, we all go on.

Do they?

Do they?

Oh i am a burnt out fuse,

What do I have to lose except the blues?

I’m a burnt out fuse.

What do I have to lose?

I beg your pardon but I never promised you nothing,

And I suppose that was good because I never got nothing.

I beg your pardon but I never promised you a rose garden.

I am a burnt out fuse

What do I have to lose except the blues

I’m a burnt out fuse.

What do I have to lose?

Nou ja, over verwachting gesproken

Waarom ontmoet je me niet op het station?

En we zullen ons de eerste doorn herinneren die de huid prikt.

De huid breken om binnen te komen.

Ik ben versleten, ik ben verkleind.

Ik ben mijn lichaam teruggebracht tot mijn rustige bed.

Rondrennen met de dingen die ik zei tijdens het rijden,

De liedjes in mijn hoofd,

Ik ben opgetogen, ik ben overgoten,

Met mijn vrijheid en mijn vrienden.

Zijn jij en ik tegen de wereld exclusief?

Of zij tegen ons, of wij allemaal tegen elkaar tot het einde?

Oh ik ben een doorgebrande zekering,

Wat heb ik te verliezen, behalve de blues.

Ik ben een doorgebrande zekering.

Wat heb ik te verliezen?

Neem me niet kwalijk, maar ik heb je nooit iets beloofd.

En ik veronderstel dat dat goed was, want ik heb nooit niets gekregen.

Neem me niet kwalijk, maar ik heb je nooit een rozentuin beloofd,

Of een mooi plaatje van gezondheid

De lucht en het raam is een eenvoudige rijkdom aan kleuren

En hoe dan ook, we gaan allemaal door.

Doen ze?

Doen ze?

Oh ik ben een doorgebrande zekering,

Wat heb ik te verliezen, behalve de blues?

Ik ben een doorgebrande zekering.

Wat heb ik te verliezen?

Neem me niet kwalijk, maar ik heb je nooit iets beloofd,

En ik veronderstel dat dat goed was, want ik heb nooit niets gekregen.

Neem me niet kwalijk, maar ik heb je nooit een rozentuin beloofd.

Ik ben een doorgebrande zekering

Wat heb ik te verliezen behalve de blues?

Ik ben een doorgebrande zekering.

Wat heb ik te verliezen?