Far Far North - Einherjer

Northwards and netherwards

Where towered a dreary palace

She, the ruler of misty Hel ere waiting for you in the hall of death

Hoartfrosted sick-bed hordes trudge

Murderers and oathbreakers

On a crowded path of death yes, to Hel comes the most.

Betrayed be her father, her mother be distress

Mournful beauty, her face half black, half flesh

Tears of sorrow falls like pearls onto the ground

Odin: Send her far away and let her evil do no harm

Send her to Niflhel, to theuttermost peak

Her blood can never in this hall of honour reek

Far Far North

North of Ginnunngagap

Where she rules supreme

In lonely majesty

Soak shall be her home

In death’s eternal winter she alone

Welcome to her frosty home

Far Far North

On the ness I now stand

Oh, death would be so sweet

But my fate was rusty sealed

My vengance comes wrapped in sleet

My powers but grow and grow

Come to me, come to me Ragnarokkr I shall sow

When all chains break I’ll be free

Children red with weeping and a howling bloodsmeared hound

Wrapped in Bedridden saved a place for the weak

Across the burning bridge and through the gate of Hel

Horrid visions the prophetess saw from where the dead from Hel decend

Many men entombed in frost in the ninth realm

Into the deepest pit she saw

A hall she saw stand

far from the sun

It’s doors facing north

on Corpse Strand

Drops of poison

dripped through the smoke-hole;

The hall wattled

with serpents backs

She saw there wading

through tubulent waters

Men forsworn

and murderers

Naar het noorden en naar het noorden

Waar torende een somber paleis?

Zij, de heerser van de mistige Hel wacht op je in de hal van de dood

Rijp hordes ziekbed sjokken

Moordenaars en eedbrekers

Op een druk pad van de dood, ja, naar Hel komt het meest.

Verraden worden haar vader, haar moeder zijn nood

Treurige schoonheid, haar gezicht half zwart, half vlees

Tranen van verdriet vallen als parels op de grond

Odin: Stuur haar ver weg en laat haar kwaad geen kwaad doen

Stuur haar naar Niflhel, naar de uiterste top

Haar bloed kan nooit in deze erezaal stinken

Far Far North

Ten noorden van Ginnunngaap

Waar ze opperste regeert

In eenzame majesteit

Soak zal haar thuis zijn

In de eeuwige winter van de dood is zij alleen

Welkom in haar ijzige huis

Far Far North

Op de ness sta ik nu

Oh, de dood zou zo zoet zijn

Maar mijn lot was roestig verzegeld

Mijn wraak komt verpakt in natte sneeuw

Mijn krachten, maar groei en groei

Kom naar mij, kom naar mij Ragnarokkr ik zal zaaien

Als alle ketens breken, ben ik vrij

Kinderen rood van het huilen en een huilende met bloed besmeurde hond

Gewikkeld in bedlegerigheid heeft een plek bewaard voor de zwakken

Over de brandende brug en door de poort van Hel

Afschuwelijke visioenen die de profetes zag van waaruit de doden van Hel afdaalden

Veel mannen begraven in de vorst in het negende rijk

In de diepste put die ze zag

Een zaal die ze zag staan

ver van de zon

Het zijn deuren op het noorden

op Lijkstrand

Druppels gif

druppelde door het rookgat;

De hal lelde

met slangenruggen

Ze zag daar waden

door tubulente wateren

Mannen afgezworen

en moordenaars