Broken Hymns - Dropkick Murphys

Now the fog and smoke is lifting from the fallen row on row

In 1861 they prayed for god to keep their souls

Jimmy left home in April, that was one year to the day

Writes his mother back home in Brighton, but he ain’t got much to say

He’s forgotten what his town looks like, the smell of death is all around

He dreams of the blue atlantic to once again be homeward bound

Homeward bound

Though the road was long and winding many snares lay in their path

But their struggle they saw as righteous they fought with might and struck with

wrath

Now the battle hymns are playing, report of shots not far away

No prayer, no promise, no hand of god could save their souls that April day

Tell their wives that they fought bravely as they lay them in their graves

As the train pulled in the station and the families gathered 'round

You could hear the first car echo with a loud triumphant sound

But the last car it was silent, they listened close but they couldn’t hear

It was laden down with coffins, that didn’t speak and couldn’t cheer

Now the battle hymns are playing, report of shots not far away

No prayer, no promise, no hand of god could save their souls that April day

Tell their wives that they fought bravely as they lay them in their graves

As the train pulled in the station and the families gathered 'round

You could hear the first car echo with a loud triumphant sound

Now the battle hymns are playing, report of shots not far away

No prayer, no promise, no hand of god could save their souls that April day

Now the battle hymns are playing, report of shots not far away

No prayer, no promise, no hand of god could save the souls of the blue and gray

Tell their wives that they fought bravely as they lay them in their graves

Nu trekt de mist en rook op van de gevallen rij op rij

In 1861 baden ze tot God om hun ziel te behouden

Jimmy verliet het huis in april, dat was een jaar op de dag

Schrijft zijn moeder terug naar huis in Brighton, maar hij heeft niet veel te zeggen

Hij is vergeten hoe zijn stad eruitziet, de geur van de dood is overal aanwezig

Hij droomt van de blauwe Atlantische Oceaan om opnieuw naar huis te gaan

op weg naar huis

Hoewel de weg lang en kronkelig was, lagen er veel strikken op hun pad

Maar hun strijd zagen ze als rechtvaardig, ze vochten met macht en sloegen met

toorn

Nu spelen de strijdliederen, verslag van schoten niet ver weg

Geen gebed, geen belofte, geen hand van God kon hun zielen redden op die dag in april

Vertel hun vrouwen dat ze dapper gevochten hebben terwijl ze hen in hun graf legden

Terwijl de trein het station binnenreed en de families zich verzamelden

Je kon de eerste auto-echo horen met een luid triomfantelijk geluid

Maar de laatste auto was het stil, ze luisterden aandachtig, maar ze konden het niet horen

Het was beladen met doodskisten, die niet spraken en niet konden juichen

Nu spelen de strijdliederen, verslag van schoten niet ver weg

Geen gebed, geen belofte, geen hand van God kon hun zielen redden op die dag in april

Vertel hun vrouwen dat ze dapper gevochten hebben terwijl ze hen in hun graf legden

Terwijl de trein het station binnenreed en de families zich verzamelden

Je kon de eerste auto-echo horen met een luid triomfantelijk geluid

Nu spelen de strijdliederen, verslag van schoten niet ver weg

Geen gebed, geen belofte, geen hand van God kon hun zielen redden op die dag in april

Nu spelen de strijdliederen, verslag van schoten niet ver weg

Geen gebed, geen belofte, geen hand van god kan de zielen van de blauwe en grijze redden

Vertel hun vrouwen dat ze dapper gevochten hebben terwijl ze hen in hun graf legden