Silent Prayer - David Wilcox

I used to pray for rescue by burning up my pain

That’s the only kind of prayer I knew back then

It was a fire of desperation for any wings in flight

Like a beacon from my lifeboat late at night

As long as I was waiting

Under the empty sky out there

I would feel that sorrow burning like a rescue flare

I’d fear there’s nothing to believe in, nothing that would care

And the fire of desperation

That’s my silent prayer

That’s my silent prayer

That’s my silent prayer

I want to smash the windows.

The congregation’s asleep

I want to feel the wind blow and let the spirit free

I can’t, I can’t stand to sit there where their God is pocket-size

I want to feel what’s real and will not compromise

This rage I blaze inside me

Into the empty sky out there

When I feel that sorrow burning like a rescue flare

I fear there’s nothing to believe in. Nothing that would care

And the fire of desperation

That’s my silent prayer

That’s my silent prayer

That’s my silent prayer

She cuts 'til she’s bleeding to scream out from her skin

And he tightens the tourniquet deep within

Friends fall so fast

We call it suicide

You just scream in silence over time

This pain you blaze inside you

Into the empty sky out there

When you feel that sorrow burning like a rescue flare

You fear there’s nothing you believe in. Nothing that would care

And the fire of desperation

That’s your silent prayer

That’s your silent prayer

That’s your silent prayer

That’s your silent prayer

That’s your silent prayer

© David Wilcox, all rights reserved

Ik bad altijd om redding door mijn pijn te verbranden

Dat is het enige soort gebed dat ik toen kende

Het was een vuur van wanhoop voor alle vleugels tijdens de vlucht

Als een baken van mijn reddingsboot 's avonds laat

Zolang ik wachtte

Onder de lege lucht daarbuiten

Ik zou dat verdriet voelen branden als een reddingsfakkel

Ik zou bang zijn dat er niets is om in te geloven, niets dat er iets om zou geven

En het vuur van wanhoop

Dat is mijn stille gebed

Dat is mijn stille gebed

Dat is mijn stille gebed

Ik wil de ramen inslaan.

De gemeente slaapt

Ik wil de wind voelen waaien en de geest vrij laten

Ik kan het niet, ik kan het niet uitstaan ​​om daar te zitten waar hun God zakformaat is

Ik wil voelen wat echt is en zal geen compromissen sluiten

Deze woede ontvlamt in mij

In de lege lucht daarbuiten

Als ik dat verdriet voel branden als een reddingsvlam

Ik vrees dat er niets is om in te geloven. Niets dat er iets om zou geven

En het vuur van wanhoop

Dat is mijn stille gebed

Dat is mijn stille gebed

Dat is mijn stille gebed

Ze snijdt tot ze bloedt om het uit haar huid te schreeuwen

En hij spant de tourniquet diep van binnen aan

Vrienden vallen zo snel

We noemen het zelfmoord

Je schreeuwt gewoon in stilte na verloop van tijd

Deze pijn brand je in je

In de lege lucht daarbuiten

Als je dat verdriet voelt branden als een reddingsvlam

Je bent bang dat er niets is waarin je gelooft. Niets dat er iets om zou geven

En het vuur van wanhoop

Dat is je stille gebed

Dat is je stille gebed

Dat is je stille gebed

Dat is je stille gebed

Dat is je stille gebed

© David Wilcox, alle rechten voorbehouden