Outside Door - David Wilcox

My movie house it holds me prisoner

All boarded up on a dead end street

In my darkest doubts I’m the only visitor

Sunk down inside those dusty seats

This world of mine in two dimensions

It shocks my brain with all I feel

That flickering lie will build the tension

And I brace for pain like it was real

I can’t stop the scene from playing

Trying ain’t worth dying for

It won’t change, but I’m not staying

I just found the outside door

The old film that rolls, I know the story

For all my years it’s been the same

I’ll see my old moment of glory

Fall to my fear and find my shame

It leaves my heart empty and shallow

No happy end and no relief

In that endless dark my cave of shadows

I still suspend my disbelief

Standing in the morning wonder

Never seen the sun before

Broke the spell that I was under

I just found the outside door

There’s no silver screen no satin curtain

My state of mind plays this whole show

The illusion seems to be so certain

That I’m trapped inside with nowhere to go

Inside my war with dark projection

I try to scream but have no voice

There is a door an outside exit

We can be free we have a choice

Mijn bioscoop houdt me gevangen

Allemaal dichtgetimmerd in een doodlopende straat

In mijn diepste twijfels ben ik de enige bezoeker

Weggezonken in die stoffige stoelen

Deze wereld van mij in twee dimensies

Het schokt mijn hersenen met alles wat ik voel

Die flikkerende leugen zal de spanning opbouwen

En ik zet me schrap voor pijn alsof het echt was

Ik kan het afspelen van de scène niet stoppen

Proberen is het niet waard om voor te sterven

Het zal niet veranderen, maar ik blijf niet

Ik heb net de buitendeur gevonden

De oude film die rolt, ik ken het verhaal

Al mijn jaren is het hetzelfde geweest

Ik zal mijn oude moment van glorie zien

Val in mijn angst en vind mijn schaamte

Het laat mijn hart leeg en oppervlakkig achter

Geen happy end en geen opluchting

In dat eindeloze donker mijn grot van schaduwen

Ik schort nog steeds mijn ongeloof op

Staande in het ochtendwonder

Nooit eerder de zon gezien

Verbrak de betovering waarin ik verkeerde

Ik heb net de buitendeur gevonden

Er is geen zilveren scherm, geen satijnen gordijn

Mijn gemoedstoestand speelt deze hele show

De illusie lijkt zo zeker te zijn

Dat ik vanbinnen vastzit en nergens heen kan

In mijn oorlog met donkere projectie

Ik probeer te schreeuwen maar heb geen stem

Er is een deur een buitenuitgang

We kunnen vrij zijn, we hebben een keuze