Uterus - Das Ich

Als wir damals Hand in Hand nicht schuldig waren

War die Zeit spiel und spiel nur undankbar

Wenn wir uns in reinem Zorn gestritten haben

Ist die Welt nicht unter uns zu staub zerfallen

Als wir Kinder groþ ob klein ganz mutig waren

Ist die Zeit nur sonderbar im schlaf vergangen

Weil der Weg in unsren Augen neblig war

Ist die Welt zu groþ fur uns im Geiste klar

Toen we hand in hand niet schuldig waren

Was de tijd spelen en spelen gewoon ondankbaar

Toen we ruzie maakten in pure woede

Is de wereld niet onder ons tot stof vergaan?

Toen wij, groot of klein, heel dapper waren

Ging de tijd gewoon vreemd voorbij in mijn slaap?

Omdat het pad in onze ogen mistig was

Is de wereld te groot voor ons helder van geest