Nightwind - Darkwood

The night is darkening round me

The wild winds coldly blow;

But a tyrant spell has bound me

And I cannot, cannot go

The giant trees are bending

Their bare boughs weighed with snow;

The storm is fast descending

And yet I cannot go

Clouds beyond clouds above me

Wastes beyond wastes below;

But nothing dreary moves me:

I will not, cannot go

That wind I used to hear

With joy divinely deep

You might have seen my hot tears

But rapture made me weep

I used to love on winter nights

To lie and dream alone

Of all the hopes and real delights

My early years had known

And oh above the rest of those

That coming time should bear

Like heaven’s stars they rose

Still beaming bright and fair

Like heaven’s stars they rose

Still beaming bright and fair

De nacht wordt donker om mij heen

De wilde winden waaien koud;

Maar een tirannieke spreuk heeft me gebonden

En ik kan niet, kan niet gaan

De gigantische bomen buigen

Hun kale takken wogen met sneeuw;

De storm is snel aan het dalen

En toch kan ik niet gaan

Wolken voorbij wolken boven mij

Afval buiten afval hieronder;

Maar niets sombers beweegt me:

Ik wil niet, kan niet gaan

Die wind die ik vroeger hoorde

Met vreugde goddelijk diep

Je hebt misschien mijn hete tranen gezien

Maar vervoering maakte me aan het huilen

Ik was dol op winternachten

Alleen liegen en dromen

Van alle hoop en echte geneugten

Mijn vroege jaren hadden geweten

En oh boven de rest

Die komende tijd moet dragen

Als de sterren van de hemel gingen ze op

Nog steeds stralend helder en eerlijk

Als de sterren van de hemel gingen ze op

Nog steeds stralend helder en eerlijk