And for Ever - Dark Moor

What’s mundane is born to have an end,

And I have not yet more time to spend

Has come the time to mix with the ground,

Has come the time to leave all around,

While my spirit the mountains must ascend.

But don’t cry more for me,

Part of mountains, I shall be

And my soul will keep walking on the hills.

But don’t cry, nevermore,

The real way is just before,

And my soul will keep walking on the hills.

And for ever!

Now, inside me, is peace and still;

It means the same to spirit: heat and chill,

Has come the time to flee from the crowds,

Has come the time to be near the clouds

While my spirit is crowning a big hill.

But don’t cry more for me,

Part of mountains, I shall be

And my soul will keep walking on the hills.

But don’t cry, nevermore

The real way is just before,

And my soul will keep walking on the hills.

And for ever!

Wat alledaags is, is geboren om een ​​einde te hebben,

En ik heb nog geen tijd meer te besteden

Is de tijd gekomen om zich te vermengen met de grond,

Is de tijd gekomen om overal heen te gaan,

Terwijl mijn geest de bergen moet beklimmen.

Maar huil niet meer om mij,

Een deel van bergen, ik zal zijn

En mijn ziel zal op de heuvels blijven lopen.

Maar huil niet, nooit meer,

De echte manier is net voordat,

En mijn ziel zal op de heuvels blijven lopen.

En voor altijd!

Nu, in mij, is rust en stilte;

Het betekent hetzelfde voor geest: warmte en koude,

Is de tijd gekomen om te vluchten voor de drukte,

Is de tijd gekomen om dicht bij de wolken te zijn

Terwijl mijn geest een grote heuvel bekroont.

Maar huil niet meer om mij,

Een deel van bergen, ik zal zijn

En mijn ziel zal op de heuvels blijven lopen.

Maar huil niet, nooit meer

De echte manier is net voordat,

En mijn ziel zal op de heuvels blijven lopen.

En voor altijd!