Cantastorie - Corde Oblique

Vai via cantastorie stanco,

che hai segnato

tutta la mia età.

Ora che sei chiuso nel mio pugno,

proprio adesso, non ti

ascolto più…

Vai via cantastorie stanco,

la tua fiaba me l’hai detta già,

le grandi città sono romanzi

ed i borghi aforismi e…

Essi

impregnano le loro vie

di un profumo che non muore mai

E cartigli…

cartigli

di rosso rame,

la loro poesia

poesia

è tutto ciò che so…

Lascia pure che la storia

si abbandoni e naufraghi da sé,

tutti questi grappoli di note

cicatrici del progresso.

Nostalgia, va via!

Sei solo satira;

i dolori son semi

di pura gioia.

Ga weg vermoeide verteller,

die je hebt gemarkeerd

mijn hele leeftijd.

Nu je in mijn vuist zit,

nu, nietwaar?

Ik luister meer...

Ga weg vermoeide verteller,

je hebt me je sprookje al verteld,

grote steden zijn romans

en de aforismen van het dorp en ...

Zij

ze impregneren hun wegen

van een parfum dat nooit sterft

En cartouches...

cartouches

van koperrood,

hun poëzie

poëzie

Dat is alles wat ik weet ...

Laat het verhaal maar gaan

verlaat jezelf en schipbreuk door jezelf,

al deze clusters van notities

littekens van vooruitgang.

Nostalgie, ga weg!

Je bent gewoon satire;

de pijnen zijn zaden

van pure vreugde.