Surely - Coppelius

When she walked in, she shone like a star

No wonder she makes you forget, where you are

To tell you of that goddess is my duty

No rose or swan could match her beauty

I knew as time went by she’d be gone

When I see her I know, life goes on and on

Surely I cannot live like a monk

But to court her, I was just too drunk

She could make the mountains shake

And every sleeping flower wake

When she spoke to me it felt like a breeze

That gently blows in spring through trees

I can’t recall what she said, my blood started to run

But the look in her eyes said «You're the chosen one»

I tried to answer it took me a while

But what I said chased away her smile

Surely I cannot live like a monk

But to court her, I was just too drunk

With a very hard slap that shattered my face

I knew soon she’d be on the next one’s trace

When I think of the pain my eyes open wide

I’m glad no one saw, how bad I cried

Toen ze binnenkwam, straalde ze als een ster

Geen wonder dat ze je doet vergeten waar je bent

Om u te vertellen van die godin is mijn plicht

Geen roos of zwaan kan tippen aan haar schoonheid

Ik wist dat ze na verloop van tijd weg zou zijn

Als ik haar zie, weet ik het, het leven gaat maar door

Ik kan toch niet leven als een monnik

Maar om haar het hof te maken, was ik gewoon te dronken

Ze zou de bergen kunnen laten trillen

En elke slapende bloem wordt wakker

Toen ze met me sprak, voelde het als een briesje

Dat waait zachtjes in de lente door bomen

Ik kan me niet herinneren wat ze zei, mijn bloed begon te stromen

Maar de blik in haar ogen zei: "Jij bent de uitverkorene"

Ik probeerde te antwoorden, het kostte me wat tijd

Maar wat ik zei joeg haar glimlach weg

Ik kan toch niet leven als een monnik

Maar om haar het hof te maken, was ik gewoon te dronken

Met een harde klap die mijn gezicht verbrijzelde

Ik wist dat ze snel op het spoor van de volgende zou zijn

Als ik aan de pijn denk, gaan mijn ogen wijd open

Ik ben blij dat niemand zag, hoe erg ik heb gehuild