Harmonie - Coppelius

Die Nacht vorbei, die Luft so klar

Der Tag beginnt mit sanftem Wind

Die Blumen recken ihre Köpfchen

Nach langem Regen

Der Sonne entgegen

Ich fühle Frieden in meinem Inneren

Mach die Augen zu, genieß die Ruh

Bin einfach nur da, von mir fällt ab Nach langem Plagen

Jegliches Unbehagen

Heut ich darf atmen

Und am Leben sein

Muss heut nichts kapieren

Kann mich im Tag verlieren

«Die Fragen des Lebens

Die Gründe des Strebens

Von denen er eben noch so besessen:

Weg und vergessen?

Wie kann das sein?

Was nahm er ein?

Wie klingt er doch verlogen?

Aus ihm sprechen die Drogen!

Man merkt sofort, er ist weit weg

Er aß bestimmt nicht nur Gebäck

Was warf er nur in seinen Schlund?

Das ist gewiss sehr ungesund

So höre diesen meinen Rat:

Verzichte nur auf dieses Präparat!"

In engen Wänden

Will ich nicht mehr sein

Sie sind eingerissen

Ich werd sie nicht missen

De nacht is voorbij, de lucht zo helder

De dag begint met een zacht briesje

De bloemen strekken hun kopjes uit

Na een lange regen

Op weg naar de zon

Ik voel vrede in mij

Sluit je ogen, geniet van de rust

Ik ben er gewoon, valt van me af Na een lange plaag

enig ongemak

Vandaag kan ik ademen

En leef

Ik hoef vandaag niets te begrijpen

Kan mezelf verliezen in de dag

"De vragen van het leven"

De redenen om te streven

Waarvan hij net zo geobsedeerd was:

verdwenen en vergeten?

Hoe kan dat zijn?

Wat nam hij mee?

Hoe klinkt hij bedrieglijk?

De drugs spreken van hem!

Je merkt meteen dat hij ver weg is

Hij at zeker niet alleen gebak

Wat heeft hij zojuist in zijn slokdarm gegooid?

Het is zeker heel ongezond

Dus luister naar dit advies van mij:

Doe maar zonder deze voorbereiding!"

In smalle muren

Ik wil niet meer zijn

Ze zijn gescheurd

Ik zal haar niet missen