Glaubtet Ihr? - Coppelius

Wie er sich aufführt, ist mir nicht egal

Sein Benehmen entspricht so gar nicht meinem Ideal

Es kann doch nicht ein Jeder wegen Kleinigkeiten

Sich verzehren und verlieren in Streitigkeiten

So werde ich mich nun nicht schämen

Euren Platz an ihrer Seite einzunehmen

Ihr glaubt, mir sei nur ein fauler Zauber gelungen

Doch bin ich nur zu eurem Besten in euer Leben gedrungen

Glaubtet ihr wirklich, ihr seid ein Paar?

Glücklich vereint, so ganz und gar?

Erlaubet mir den Blick in die Zukunft zu wagen

Nach kurzer Zeit schon würde sie sagen:

Wie hast du dich verändert, fast erkenn ich dich nicht mehr

Der Liebe heißes Feuer vermisse ich gar sehr

All die Gedichte, die ihr von euch geblieben

Glaubt sie nun von mir geschrieben

Eure Stimme hat solch einen weichen Klang

Doch glaubt sie fest, es sei mein Gesang

Dank meines famosen Geschicks

Schenkt sie euch nun nicht mal einen Blick

Dank eurer vielen Zärtlichkeiten

Widmet sie mir nun ihre Aufmerksamkeiten

Kein Hoffen hilft, kein Sehnen,

euch bleibt nur noch die Flucht

Seht, wie sie mich verehrt, als sei es eine Sucht

Ihr solltet besser vergessen was einmal war

Sonst wird dies euer Alptraum, unentrinnbar

Het kan me niet schelen hoe hij zich gedraagt

Zijn gedrag komt totaal niet overeen met mijn ideaal

Niet iedereen kan het vanwege kleine dingen

Consumeer en verdwaal in geschillen

Dus ik zal me nu niet schamen

om jouw plaats aan haar zijde in te nemen

Denk je dat ik zojuist een vuile spreuk heb gedaan?

Maar ik kwam alleen in je leven voor je bestwil

Denk je echt dat jullie een stel zijn?

Gelukkig verenigd, zo volledig?

Sta me toe een blik in de toekomst te wagen

Na een korte tijd zou ze zeggen:

Hoe ben je veranderd, ik herken je bijna niet meer

Ik mis het liefdesvuur heel erg

Alle gedichten die je nog van jezelf hebt

Geloof je dat het door mij is geschreven?

Je stem heeft zo'n zachte toon

Maar ze is ervan overtuigd dat het mijn lied is

Dankzij mijn beroemde vaardigheid

Kijk niet eens naar haar nu

Dankzij je vele liefkozingen

Richt nu je aandacht op mij

Geen hoop helpt, geen verlangen,

het enige wat je kunt doen is ontsnappen

Kijk hoe ze me aanbidt alsof het een verslaving is

Je kunt maar beter vergeten wat eens was

Anders wordt dit je nachtmerrie, onontkoombaar