Gedicht - Coppelius

Eine Fee, wie Euch, traf ich

Bisher nicht mal im Traum

Etwas Edleres findet man

In dieser Welt wohl kaum

Meine Liebe zu gestehen

Gern würd' ich’s wagen

Allein die Lippen mir

Den Dienst versagen

Es drängt mich so sehr

Endlich zu Euch zu gehen

Doch schwach sind meine Beine

Ich kann nicht meht stehen

Meine Liebe zu gestehen

Gern würd' ich’s wagen

Allein die Lippen mir

Den Dienst versagen

Könnt ich zart nur meine Hände

Über Eure Schultern führen

Doch sie gehorchen mir nicht mehr

Kann nichts mehr berühren

Meine Liebe zu gestehen

Gern würd' ich’s wagen

Allein die Lippen mir

Den Dienst versagen

Oh Glück, nun streicht ihr

Sanft mir über's Haupt

Aber ich bin meiner

Empfindlchkeit beraubt

Mein Gedicht an Euch

Ist das Einzige, was bleibt

Denn vor langer Zeit

Habe ich mich selbst entleibt

Ik ontmoette een fee zoals jij

Tot nu toe niet eens in een droom

Je kunt iets leukers vinden

Nauwelijks in deze wereld

beken mijn liefde

ik zou wel willen durven

Mijn lippen alleen

de service mislukken

Het duwt me zo veel

Eindelijk naar jou toe

Maar mijn benen zijn zwak

Ik kan niet meer staan

beken mijn liefde

ik zou wel willen durven

Mijn lippen alleen

de service mislukken

Kon ik mijn handen maar zacht maken

Leid over je schouders

Maar ze gehoorzamen me niet meer

Kan niets meer aanraken

beken mijn liefde

ik zou wel willen durven

Mijn lippen alleen

de service mislukken

Oh geluk, nu ben je aan het schilderen

Zachtjes over mijn hoofd

Maar ik ben van mij

beroofd van gevoeligheid

Mijn gedicht voor jou

Is het enige dat overblijft

Want lang geleden

Heb ik mezelf verkracht?