Der Feuerwehrmann - Coppelius

Es war einmal am Opernhaus von U

Ein braver alter Feuerwehrmann

Er blickte prüfend auf die Bühne ab und zu

Auf daß ihm ja kein schlimmer Brand entsprang

Jahrzehntelang saß er auf seinem Sitz

Zerbeult der alte Eimer unbequem

Lehnt' müde an der Wand mit dem Schlitz zum sehen

Oft schlief er ein bei der Musik und alledem

Der unscheinbarste Mann

Den man sich nur denken kann

Doch beim Ballett, da war er immer aufgeregt

Voll Anmut, fein und elegant

Hatte ihm die Ballerin' das Herz entzückt

Da wär' beinah die Oper abgebrannt

Der unscheinbarste Mann

Den man sich nur denken kann

Doch er bemerkte das Malheur sofort

Den Kerzenleuchter, der zu Boden fiel

Und in Flammen die Soffitte dort

Da waren Axt und Helm sogleich im Spiel

«Feuerwehrmann» sprach nun die ganze Stadt

Von seinem Auftritt und der Heldentat

Alle hatten auf der Bühne ihn gesehen

Und zum Dank küßte ihn die Ballerin'

Der unscheinbarste Mann

Den man sich nur denken kann

Er was eens in het operahuis van U

Een goede oude brandweerman

Hij bekeek het podium van tijd tot tijd

Zodat er geen hevige brand uitbrak

Decennialang zat hij op zijn stoel

De oude emmer deukt ongemakkelijk

Vermoeid tegen de muur leunend met de spleet om te zien

Hij viel vaak in slaap met de muziek en zo

De meest onopvallende man

Men kan zich alleen maar voorstellen

Maar met ballet was hij altijd opgewonden

Vol van gratie, fijn en elegant

Had de ballerina zijn hart verrukt

De opera brandde bijna af

De meest onopvallende man

Men kan zich alleen maar voorstellen

Maar hij merkte het ongeluk meteen op

De kandelaar die op de grond viel

En in vlammen de festoen daar

Bijl en helm waren er direct bij betrokken

"Brandweerman" zei nu de hele stad

Van zijn uiterlijk en de heldhaftige daad

Iedereen had hem op het podium gezien

En als dank kuste de ballerina hem

De meest onopvallende man

Men kan zich alleen maar voorstellen