Пригородный блюз - ЧайФ

Ноги в тапки, я распахиваю шторы.

Яркий свет в глаза.

Эй, кто мне скажет, где лежит мой штопор,

Тому на раздаче туза.

Пить воду из-под крана ужасно вредно,

Но чистой здесь не найти.

Кто это в зеркале, помятый и бледный?

Его вчера сбили с пути.

Я шел правильным курсом,

Я двигался к дому,

Я нес свою авоську домой.

Я напевал под нос про ром и пепси-колу

И про «еще по одной».

Но появился Илья, с вопросами о жизни,

Все пытаясь понять, в чем суть,

Я даже не понял, как все это вышло,

Я оказался у него, не успев моргнуть.

У Ильи с азартом танцевали мамбу.

Как мне сказали, номер пять.

Я спросил: «Ребята, а нет ли у вас Майка?»

Я отстал от жизни, мне дали понять.

А на подушках в телике вальяжно валялся,

Некто Троицкий А. К. На него, вообще-то, никто не обращал вниманья,

И он смахивал, прямо скажем, на мудака.

Я двигался к двери, практически на ощупь,

И наткнулся на женскую грудь.

Ее хозяйка заблажила голосом Аллы:

«Делай хоть что-нибудь!»

Но появился Илья, с вопросами о жизни,

Все пытаясь понять, в чем суть,

Я даже не понял, как все это вышло,

Я оказался на кухне, не успев моргнуть.

Я долго ничего не мог увидеть.

Ну прямо как дым над водой.

Как ежи в тумане сидели люди,

Проводя эксперименты над собой.

Я заорал: «Эй, где моя авоська?!

Мне надо срочно домой!»

Со мной согласилась хозяйская моська,

Подняв ужасный лай и вой.

И моське дали кость, и она заткнулась.

Мне же дали стакан.

Я выпил, и спокойствие ко мне вернулось,

И я подумал, может, я уже пьян.

Но появился Илья, с вопросами о жизни,

Все пытаясь понять, в чем суть,

Я даже не понял, как всё это вышло,

Я заснул в углу, не успев моргнуть.

Я проснулся от того, что кто-то в танце

Наступил мне на живот.

«Супер гуд!»

— орал небритый пьяный перец.

Я спросил: «Чё он орет?»

Но мне сказали, что это суперзвезда,

Мне сказали, его зовут Шнур.

Все смотрели на него влюбленными глазами

Даже когда он в углу блеванул.

И я подумал, куда же это катится мир!

Я обнаружил, авоська пуста.

Значит все, что я нес, я не донес,

И фараон был прав, как всегда.

Но появился Илья, с вопросами о жизни.

Все пытаясь понять, в чем суть,

Я даже не понял, как всё это вышло,

Наступило утро, не успел моргнуть.

Теперь я понимаю, что уже давно рассвет,

И в доме есть бутылка вина.

Бутылка есть, штопора нет,

Но перспектива видна.

День, еще день,

Солнце в зените, и я на ногах,

День, еще день,

Я хотел слишком много, я опять в дураках.

День, еще день,

Что это за знаки, там на облаках,

День, еще день,

Наверное, можно по-другому, но я не знаю как.

Voeten op pantoffels doe ik de gordijnen open.

Helder licht in de ogen.

Hé, wie zal me vertellen waar mijn kurkentrekker ligt,

Tom over de verdeling van een aas.

Kraanwater drinken is verschrikkelijk schadelijk,

Maar je kunt hier geen schone vinden.

Wie is dat in de spiegel, verfrommeld en bleek?

Gisteren werd hij op een dwaalspoor gebracht.

Ik heb de juiste koers gelopen

Ik verhuisde naar het huis

Ik droeg mijn boodschappentas naar huis.

Ik neuriede binnensmonds over rum en Pepsi-Cola

En over "nog eentje".

Maar Ilya verscheen, met vragen over het leven,

Allen proberen te begrijpen wat het punt is,

Ik begreep niet eens hoe het allemaal gebeurde,

Ik belandde bij hem thuis zonder tijd te hebben om te knipperen.

Ilya danste opgewonden de mamba.

Zoals mij is verteld, nummer vijf.

Ik vroeg: "Jongens, hebben jullie Mike?"

Ik liep achter op het leven, ik kreeg te begrijpen.

En op de kussens in de televisie lag imposant,

Een zekere Troitsky A.K. Eigenlijk schonk niemand aandacht aan hem,

En hij zag er eerlijk gezegd uit als een klootzak.

Ik ging naar de deur, bijna door aanraking,

En struikelde over de borsten van een vrouw.

Haar gastvrouw straalde met Alla's stem:

"Doe iets!"

Maar Ilya verscheen, met vragen over het leven,

Allen proberen te begrijpen wat het punt is,

Ik begreep niet eens hoe het allemaal gebeurde,

Ik belandde in de keuken zonder tijd te hebben om te knipperen.

Ik kon lange tijd niets zien.

Nou, net als rook op water.

Als egels in de mist zaten mensen

Door op mezelf te experimenteren.

Ik riep: “Hé, waar is mijn boodschappentas?!

Ik moet zo snel mogelijk naar huis!"

De mopshond van de eigenaar was het met me eens,

Het verhogen van een verschrikkelijk geblaf en gehuil.

En ze gaven de mopshond een bot en ze zweeg.

Ze gaven me een glas.

Ik dronk, en de rust keerde terug naar mij,

En ik dacht, misschien ben ik al dronken.

Maar Ilya verscheen, met vragen over het leven,

Allen proberen te begrijpen wat het punt is,

Ik begreep niet eens hoe het allemaal gebeurde,

Ik viel in de hoek in slaap zonder tijd te hebben om met mijn ogen te knipperen.

Ik werd wakker van het feit dat er iemand aan het dansen was

Op mijn buik getrapt.

"Super goed!"

riep een ongeschoren dronken peper.

Ik vroeg: "Waar schreeuwt hij over?"

Maar ze vertelden me dat het een superster is

Ik kreeg te horen dat zijn naam Cord is.

Iedereen keek hem met liefdevolle ogen aan

Zelfs toen hij in de hoek overgaf.

En ik dacht, waar gaat de wereld naar toe!

Ik kwam erachter dat de stringbag leeg is.

Dus alles wat ik droeg, bracht ik niet over,

En Farao had gelijk, zoals altijd.

Maar Ilya verscheen, met vragen over het leven.

Allen proberen te begrijpen wat het punt is,

Ik begreep niet eens hoe het allemaal gebeurde,

De ochtend kwam, ik had geen tijd om te knipperen.

Nu begrijp ik dat het al lang ochtend is,

En er is een fles wijn in huis.

Er is een fles, geen kurkentrekker,

Maar het vooruitzicht is zichtbaar.

Dag, nog een dag

De zon staat op haar hoogtepunt en ik sta op

Dag, nog een dag

Ik wilde te veel, ik sta weer in de kou.

Dag, nog een dag

Wat zijn deze tekens, daar op de wolken,

Dag, nog een dag

Misschien is er een andere manier, maar ik weet niet hoe.