Ground - Celtic Frost

I am hatred, seeping blood.

The rain, the flood, the grief.

I am rage becoming flesh.

A dismal, ravaged life.

This is pain, a wall of tears.

And my tears are my truest friends.

This, my heart, a dying sun.

A flower fading to black.

Oh God, why have you forsaken me?

In this darkness, called my mind.

The waste you left for me.

I’m your shit, your verbal smut.

Your twisted world recapped.

This is you, your lifeless soul.

Your sick and fucked-up lies.

In my world your love is death.

Your disease, your skin that burns.

Oh God, why have you forsaken me?

You tied my limbs and buried me alive.

And piled this frozen mud.

You watched me die with lustrous eyes.

As all your words grew stale.

You mocked my care and stained my mind.

You yearned for me to fail.

Ik ben haat, sijpelend bloed.

De regen, de overstroming, het verdriet.

Ik ben woedend om vlees te worden.

Een somber, verwoest leven.

Dit is pijn, een muur van tranen.

En mijn tranen zijn mijn beste vrienden.

Dit, mijn hart, een stervende zon.

Een bloem die vervaagt naar zwart.

Oh God, waarom heb je me verlaten?

In deze duisternis, riep mijn geest.

Het afval dat je voor me achterliet.

Ik ben je stront, je verbale vuil.

Je verwrongen wereld samengevat.

Dit ben jij, je levenloze ziel.

Je zieke en verdomde leugens.

In mijn wereld is jouw liefde de dood.

Jouw ziekte, jouw huid die brandt.

Oh God, waarom heb je me verlaten?

Je bond mijn ledematen vast en begroef me levend.

En stapelde deze bevroren modder op.

Je zag me sterven met glanzende ogen.

Terwijl al je woorden oud werden.

Je bespotte mijn zorg en bevlekte mijn geest.

Je verlangde ernaar dat ik zou falen.