Pierre - Carole King

Prologue:

There was once a boy named Pierre

Who only would say, I don’t care!

Read his story, my friend, for you’ll find

At the end that a suitable

Moral lies there

(Chapter I)

One day his mother said

When Pierre climbed out of bed

-Good morning, darling boy, you are my only joy

Pierre said-I don’t care!

-What would you like to eat?

-I don’t care!

-Some lovely cream of wheat?

-I don’t care!

-Don't sit backwards in your chair

-I don’t care!

-Or pour syrup on your hair

-I don’t care!

-You are acting like a clown

-I don’t care!

-And we have to go to town

-I don’t care!

-Don't you want to come, my dear?

-I don’t care!

-Would you rather stay right here?

-I don’t care!

So his mother left him there

(Chapter II)

His father said-Get off your head

Or I will march you up to bed!

Pierre said-I don’t care!

-I would think that you could see--

-I don’t care!

-Your head is where your feet should be!

-I don’t care!

-If you keep standing upside down--

-I don’t care!

-We'll never get to town

-I don’t care!

-If only you would say, I care

-I don’t care!

-I'd let you fold the folding chair

-I don’t care!

So his parents left him there

They didn’t take him anywhere

(Chapter III)

Now as the night began to fall

A hungry lion paid a call

He looked Pierre right in the eye

And asked him if he’d like to die

Pierre said-I don’t care!

-I can eat you, don’t you see?

-I don’t care!

-And you will be inside of me

-I don’t care!

-Then you will never have to bother--

-I don’t care!

-With a mother and a father

-I don’t care!

-Is that all you have to say?

-I don’t care!

-Then I’ll eat you, if I may

-I don’t care!

So the lion ate Pierre

(Chapter IV)

Arriving home at six o’clock

His parents had a dreadful shock!

They found the lion sick in bed and cried

-Pierre is surely dead!

They pulled the lion by the hair

They hit him with the folding chair

His mother asked-Where is Pierre?

The lion answered-I don’t care!

His father said-Pierre's in there!

(Chapter V)

They rushed the lion into town

The doctor shook him up and down

And when the lion gave a roar

Pierre fell out upon the floor

He rubbed his eyes and scratched his head

And laughed because he wasn’t dead

His mother cried and held him tight

His father asked-Are you allright?

Pierre said-I am feeling fine

Please take me home, it’s half past nine

The lion said-If you would care

To climb on me, I’ll take you there

Then everyone looked at Pierre

Who shouted-Yes, indeed, I care!

The lion took them home to rest

And stayed on as a weekend guest

The moral of Pierre is: CARE!

Proloog:

Er was eens een jongen genaamd Pierre

Wie zou alleen zeggen: het kan me niet schelen!

Lees zijn verhaal, mijn vriend, want je zult ontdekken:

Aan het einde dat een geschikte

Moraal ligt daar

(Hoofdstuk I)

Op een dag zei zijn moeder:

Toen Pierre uit bed klom

-Goedemorgen, lieve jongen, je bent mijn enige vreugde

Pierre zei: het kan me niet schelen!

-Wat zou je willen eten?

- Kan me niet schelen!

-Een heerlijke crème van tarwe?

- Kan me niet schelen!

-Ga niet achterover in uw stoel zitten

- Kan me niet schelen!

-Of giet siroop op je haar

- Kan me niet schelen!

-Je gedraagt ​​je als een clown

- Kan me niet schelen!

-En we moeten naar de stad

- Kan me niet schelen!

-Wil je niet komen, lieverd?

- Kan me niet schelen!

-Blijf je liever hier?

- Kan me niet schelen!

Dus zijn moeder liet hem daar achter

(Hoofdstuk II)

Zijn vader zei: ga van je hoofd af

Of ik marcheer je naar bed!

Pierre zei: het kan me niet schelen!

-Ik zou denken dat je zou kunnen zien--

- Kan me niet schelen!

-Je hoofd is waar je voeten zouden moeten zijn!

- Kan me niet schelen!

-Als je ondersteboven blijft staan--

- Kan me niet schelen!

-We komen nooit in de stad

- Kan me niet schelen!

-Als je maar zou zeggen, het kan me schelen

- Kan me niet schelen!

-Ik zou je de klapstoel laten opvouwen

- Kan me niet schelen!

Dus zijn ouders lieten hem daar achter

Ze hebben hem nergens heen gebracht

(Hoofdstuk III)

Nu de nacht begon te vallen

Een hongerige leeuw betaalde een telefoontje

Hij keek Pierre recht in de ogen

En vroeg hem of hij zou willen sterven

Pierre zei: het kan me niet schelen!

- Ik kan je opeten, zie je niet?

- Kan me niet schelen!

-En je zult in mij zijn

- Kan me niet schelen!

-Dan hoef je je nooit meer druk te maken--

- Kan me niet schelen!

-Met een moeder en een vader

- Kan me niet schelen!

-Is dat alles wat je te zeggen hebt?

- Kan me niet schelen!

-Dan eet ik je op, als ik mag

- Kan me niet schelen!

Dus de leeuw at Pierre

(Hoofdstuk IV)

Om zes uur thuiskomen

Zijn ouders hadden een vreselijke schok!

Ze vonden de leeuw ziek in bed en huilden

-Pierre is zeker dood!

Ze trokken de leeuw aan de haren

Ze sloegen hem met de klapstoel

Zijn moeder vroeg: waar is Pierre?

De leeuw antwoordde: het kan me niet schelen!

Zijn vader zei: Pierre is daarbinnen!

(Hoofdstuk V)

Ze joegen de leeuw de stad in

De dokter schudde hem op en neer

En toen de leeuw brulde

Pierre viel op de grond

Hij wreef in zijn ogen en krabde op zijn hoofd

En lachte omdat hij niet dood was

Zijn moeder huilde en hield hem stevig vast

Zijn vader vroeg: Gaat het?

Pierre zei: ik voel me goed

Breng me alsjeblieft naar huis, het is half tien

De leeuw zei: 'Als het je iets kan schelen'

Om op mij te klimmen, breng ik je erheen

Toen keek iedereen naar Pierre

Wie riep: Ja, inderdaad, het kan me schelen!

De leeuw nam ze mee naar huis om te rusten

En bleef als weekendgast

De moraal van Pierre is: CARE!