Elisa - Carlos Cano

Lugar: Madrid de madrugada

No sé por qué me imaginé que habría luz

En tu ventana (perdona si te desperté)

Lugar: Madrid de madrugada

No sé por qué me imaginé que habría luz

En tu ventana (perdona si te desperté)

Dicen los vientos que habla sola

Que escribe cartas a Robinson

Que en un café de Barcelona en el espejo se perdió

Elisa ama las nubes

Elisa se echó a volar en una sala de espera

Y se olvidó de bajar

Elisa la luna sale y Elisa ¿dónde estará?

Escribiendo por las calles la palabra soledad

¿Cómo te va la vida?

Me duele el corazón

Los amigos no responden

Siempre está el contestador

Adiós querida Elisa perdona la canción

Tú te quedarás la herida

Yo me llevaré la flor

Plaats: Madrid bij zonsopgang

Ik weet niet waarom ik dacht dat er licht zou zijn

Bij je raam (sorry als ik je wakker heb gemaakt)

Plaats: Madrid bij zonsopgang

Ik weet niet waarom ik dacht dat er licht zou zijn

Bij je raam (sorry als ik je wakker heb gemaakt)

De wind zegt dat ze alleen spreekt

Wie schrijft brieven aan Robinson

Dat ging in een café in Barcelona in de spiegel verloren

Elisa houdt van de wolken

Elisa vloog weg in een wachtkamer

En hij vergat naar beneden te komen

Elisa de maan komt op en Elisa, waar zal ze zijn?

Het woord eenzaamheid op straat schrijven

Hoe is het met je?

Mijn hart doet pijn

vrienden antwoorden niet

Er is altijd het antwoordapparaat

Vaarwel lieve Elisa vergeef het lied

Je houdt de wond

Ik zal de bloem nemen