The Fall - Carl Barat

Somewhere in the North, amid the drunken hunting ground

Upon a sticky nightclub floor, a wilting rose I found

I snatched her from the clutches of an evil smelling bore

I said, «I think it’s over now», she said, «I'm not so sure»

We quickstepped into love like Fred and Ginger in a trance

At all the most exclusive balls, always too drunk to dance

The snakes and devils of our past were scrupulously ignored

I said, «I think it’s over now», she said, «I'm not so sure»

The windswept kisses on the dunes, the only ships at sea

Around the Cape of Vain Hope, the gods smiled on her and me

«If you’re reading this, you’ve come too far,» the sign read on the door

I said, «I think it’s over now», she said, «I'm not so sure»

To save us from ourselves, we turned our fury on each other

She’d crucify my confidence, I’d hog the duvet cover

We’d tighten up the thumbscrews and still scream out for more

I said, «I think it’s over now», she said, «I'm not so sure»

We followed every line to where the end always begins

Presented our credentials and they gladly let us in

We washed in filthy sin, and we grew rotten to the core

I said, «I think it’s over now», she said, «I'm not so sure»

Our merry dance was over, every shred of love was gone

Everything that once seemed right, turned out to be so wrong

I woke up on the sofa, found her suitcase in the hall

She said, «I think it’s over now», I said nothing at all

Ergens in het noorden, midden in het dronken jachtgebied

Op een plakkerige nachtclubvloer vond ik een verwelkende roos

Ik griste haar uit de klauwen van een slecht ruikende klootzak

Ik zei: "Ik denk dat het nu voorbij is", zei ze, "Ik weet het niet zo zeker"

We zijn snel verliefd geworden zoals Fred en Ginger in een trance

Op de meest exclusieve bals, altijd te dronken om te dansen

De slangen en duivels van ons verleden werden nauwgezet genegeerd

Ik zei: "Ik denk dat het nu voorbij is", zei ze, "Ik weet het niet zo zeker"

De winderige zoenen in de duinen, de enige schepen op zee

Rond de Kaap der ijdele hoop lachten de goden naar haar en mij

"Als je dit leest, ben je te ver gekomen", staat er op het bordje op de deur

Ik zei: "Ik denk dat het nu voorbij is", zei ze, "Ik weet het niet zo zeker"

Om ons van onszelf te redden, hebben we onze woede op elkaar gericht

Ze zou mijn vertrouwen kruisigen, ik zou het dekbedovertrek opeten

We zouden de duimschroeven aandraaien en nog steeds schreeuwen om meer

Ik zei: "Ik denk dat het nu voorbij is", zei ze, "Ik weet het niet zo zeker"

We hebben elke regel gevolgd tot waar het einde altijd begint

Presenteerde onze inloggegevens en ze lieten ons graag binnen

We hebben ons gewassen in vuile zonde en we zijn verrot geworden tot op het bot

Ik zei: "Ik denk dat het nu voorbij is", zei ze, "Ik weet het niet zo zeker"

Onze vrolijke dans was voorbij, elk greintje liefde was weg

Alles wat ooit goed leek, bleek zo verkeerd te zijn

Ik werd wakker op de bank, vond haar koffer in de hal

Ze zei: "Ik denk dat het nu voorbij is", ik zei helemaal niets