Oklahoma - Billy Gilman

Suitcase packed with all his things

Car pulls up, the doorbell rings

He don’t want to go, he thought he’d found his home

But with circumstances he can’t change

Waves goodbye as they pull away

From the life he’s known, for the last seven months or soShe said, «We found the man who looks like you

Who cried and said he never knew

About the boy in pictures that we showed him

A rambler in his younger days, he knew he made a few mistakes

But he swore he would have been there, had he known it

Son, we think we found your dad in Oklahoma"A million thoughts raced through

his mind

What’s his name?

What’s he like?

And will he be anything like the man in his dreams

She could see the questions in his eyes

Whispered, «Don't be scared my child

I will let you know, what we knowAbout the man we found, he looks like you

Who cried and said he never knew

About the boy in pictures that we showed him

A rambler in his younger days, he knew he’d made a few mistakes

But he swore he would have been there, had he known it

You always said that this was something that you wanted

Son, it’s time to meet your dad in Oklahoma"One last turn, he held his breath

'Til they reached the fifth house on the left

And all at once the tears came rolling in

And as they pulled into the drive

A man was waiting there outside

Who wiped the worry from his eyes

Smiled and took his handAnd he said, «I'm the man who looks like you

Who cried because I never knew

About that boy in pictures that they showed me

A rambler in my younger days, I knew I made a few mistakes

But I swear I would have been there, had I known it

Never again will you ever be alone

Son, welcome to your home in Oklahoma»

Koffer vol met al zijn spullen

Auto stopt, de deurbel gaat

Hij wil niet gaan, hij dacht dat hij zijn thuis had gevonden

Maar met omstandigheden kan hij niet veranderen

Zwaait vaarwel als ze zich terugtrekken

Uit het leven dat hij kent, de laatste zeven maanden of zo Ze zei: «We hebben de man gevonden die op jou lijkt

Wie huilde en zei dat hij het nooit wist?

Over de jongen op foto's die we hem lieten zien

Een wandelaar in zijn jonge dagen, hij wist dat hij een paar fouten maakte

Maar hij zwoer dat hij daar zou zijn geweest als hij het had geweten

Zoon, we denken dat we je vader in Oklahoma hebben gevonden. "Een miljoen gedachten gingen erdoorheen"

zijn gedachten

Wat is zijn naam?

Hoe is zij?

En zal hij net zo zijn als de man in zijn dromen?

Ze zag de vragen in zijn ogen

Fluisterde: "Wees niet bang mijn kind"

Ik zal je laten weten wat we wetenOver de man die we hebben gevonden, hij lijkt op jou

Wie huilde en zei dat hij het nooit wist?

Over de jongen op foto's die we hem lieten zien

Hij was een wandelaar in zijn jonge jaren en hij wist dat hij een paar fouten had gemaakt

Maar hij zwoer dat hij daar zou zijn geweest als hij het had geweten

Je zei altijd dat dit iets was dat je wilde

Zoon, het is tijd om je vader te ontmoeten in Oklahoma. "Nog een laatste beurt, hij hield zijn adem in

'Tot ze het vijfde huis aan de linkerkant bereikten'

En ineens kwamen de tranen binnen

En toen ze de oprit opreden

Buiten stond een man te wachten

Wie veegde de zorgen uit zijn ogen

Glimlachte en pakte zijn hand En hij zei: "Ik ben de man die op jou lijkt"

Wie huilde omdat ik het nooit wist?

Over die jongen op foto's die ze me lieten zien

Een wandelaar in mijn jonge dagen, ik wist dat ik een paar fouten maakte

Maar ik zweer dat ik daar zou zijn geweest, als ik het had geweten

Nooit meer zul je ooit alleen zijn

Zoon, welkom bij je thuis in Oklahoma»