Sac à main - Bénabar

J’le tiens, j’ai réussi, je procède àl'autopsie

De cet animal fidèle qui la suit comme un petit chien

Coffre-fort, confident, partial et unique témoin

Qu’elle loge au creux de ses reins

Mais qu’elle appelle, comme si de rien, son «sac àmain»

Poudrier des Puces dans un étui de velour noir

Dont les grains de poudre blanche patinent le miroir

Livre de poche, pastilles de menthe et plan de métro

Échantillon de parfum, baume pour les lèvres, 3 ou 4 stylos

Des cigarettes oui mais elle a décidéd'arrêter

Alors demi-paquets de dix, qu’elle achète deux par deux

La sonnerie étouffée, téléphone qu’elle tarde àtrouver

Un appel manqué, ça l'énerve, encore raté

Bien sûr, le portefeuille, enfoui comme un magot de pirate

Lourd comme un parpaing, il contient les photos

Ses parents, pattes d'éléphant.

Un noël avec une cousine

Au fond, la table en Formica, celle qu’est maintenant dans notre cuisine

A la place de choix, oùje souris bêtement

Comme «l'équipier du mois».

Oui, mais pour combien de temps?

J’ai gagnéle droit d'être montréaux copines

Comme ceux qui, avant moi, étaient dans la vitrine

L’agenda coupable devient machine àremonter le temps

Notre premier rendez-vous, vendredi 2 Juin à20h00

Mon nom de plus en plus présent, jusqu’au jour de l’emménagement

Et soulignée en rouge, la date de mon anniversaire

Je passe dans le futur, je descends mercredi prochain

T’as rendez-vous àmidi, avec un certain Sébastien

Boulevard de «c'est fini «, au Bistrot des Amants

Le portrait dans le porte-monnaie bientôt ne sera plus le mien.

Ik heb het, ik heb het gehaald, ik doe de autopsie

Van dat trouwe dier dat haar volgt als een kleine hond

Veilige, vertrouwelijke, gedeeltelijke en enige getuige

Dat ze zich nestelt in de holte van haar lendenen

Maar ze noemt haar terloops "portemonnee"

Pouch des Puces in een zwart fluwelen etui

Wiens korrels wit poeder schaatsen op de spiegel?

Paperback, pepermuntjes en metrokaart

Parfummonster, lippenbalsem, 3 of 4 pennen

Sigaretten ja maar ze besloot te stoppen

Dus halve pakken van tien, ze koopt twee aan twee

De gedempte beltoon, telefoon die ze niet snel kan vinden

Een gemiste oproep maakt hem kwaad, weer gemist

Natuurlijk, de portemonnee, begraven als een piratenschat

Zwaar als een sintelblok, het houdt de foto's vast

Zijn ouders, olifantenpoten.

Kerst met een neef

Op de achtergrond de Formica tafel, die nu in onze keuken staat

Op de plaats van keuze, waar ik stom lach

Zoals "teamgenoot van de maand".

Ja, maar voor hoe lang?

Ik heb het recht verdiend om aan mijn vrienden te worden getoond

Zoals degenen die voor mij in het raam zaten

Het schuldige dagboek wordt een tijdmachine

Onze eerste bijeenkomst, vrijdag 2 juni om 20.00 uur.

Mijn naam steeds meer aanwezig, tot de dag van de verhuizing

En rood onderstreept, de datum van mijn verjaardag

Ik ga verder naar de toekomst, ik kom volgende week woensdag

Je hebt 's middags een afspraak met een zekere Sébastien

Boulevard van "het is voorbij", in de Bistrot des Amants

Het portret in de tas is straks niet meer van mij.