Betsy Baker - Bellowhead

From noise and bustle far away,

As I walked over each acre,

I never knew what it was to sigh,

Till I saw Betsy Baker.

At church I met her dressed so neat,

One Sunday in hot weather,

With love I found my heart did beat,

As we sang psalms together.

So modestly she turned her head,

The while her voice did quaver,

I thought if ever I did wed,

T’would be with Betsy Baker.

When church was over, out she went,

But I did follow after,

Determined I would not be baulked,

I spoke to Betsy Baker.

But all my entreaties she did slight,

And I was forced to leave her,

I got not sleep at all that night,

For love had brought a fever.

From noise and bustle far away,

And I walked over each acre,

I never knew what it was to sigh,

Till I saw Betsy Baker.

At last she got acquainted,

With a rambling mad play actor,

He gammoned her to run away,

And I lost Betsy Baker.

But though I strive another way,

My heart will never foresake her,

I dream all night and think all day,

Of cruel Betsy Baker.

From noise and bustle far away,

And I walked over each acre,

I never knew what it was to sigh,

Never knew what it was to sigh,

Never knew what it was to sigh,

Till I saw Betsy Baker.

Ooooh,

Aaaah,

Ooooh,

Aaaah.

Ooooh,

Aaaah,

Ooooh,

Aaaah.

From noise and bustle far away,

And I walked over each acre,

I never knew what it was to sigh,

Till I saw Betsy,

Baker.

Van lawaai en drukte ver weg,

Terwijl ik over elke hectare liep,

Ik wist nooit wat het was om te zuchten,

Tot ik Betsy Baker zag.

In de kerk ontmoette ik haar zo netjes gekleed,

Op een zondag bij warm weer,

Met liefde merkte ik dat mijn hart klopte,

Terwijl we samen psalmen zongen.

Dus draaide ze bescheiden haar hoofd,

Terwijl haar stem trilde,

Ik dacht dat als ik ooit zou trouwen,

Ik zou bij Betsy Baker zijn.

Toen de kerk voorbij was, ging ze naar buiten,

Maar ik volgde,

Vastbesloten dat ik niet zou worden tegengehouden,

Ik sprak met Betsy Baker.

Maar al mijn smeekbeden deed ze flauw,

En ik werd gedwongen om haar te verlaten,

Ik heb die nacht niet geslapen,

Want liefde had koorts veroorzaakt.

Van lawaai en drukte ver weg,

En ik liep over elke hectare,

Ik wist nooit wat het was om te zuchten,

Tot ik Betsy Baker zag.

Eindelijk leerde ze elkaar kennen,

Met een gekke toneelspeler,

Hij dwong haar om weg te rennen,

En ik verloor Betsy Baker.

Maar hoewel ik op een andere manier streef,

Mijn hart zal haar nooit in de steek laten,

Ik droom de hele nacht en denk de hele dag,

Van de wrede Betsy Baker.

Van lawaai en drukte ver weg,

En ik liep over elke hectare,

Ik wist nooit wat het was om te zuchten,

Nooit geweten wat het was om te zuchten,

Nooit geweten wat het was om te zuchten,

Tot ik Betsy Baker zag.

Ooooh,

Aaah,

Ooooh,

Aaah.

Ooooh,

Aaah,

Ooooh,

Aaah.

Van lawaai en drukte ver weg,

En ik liep over elke hectare,

Ik wist nooit wat het was om te zuchten,

Tot ik Betsy zag,

Bakker.