Modena - Antonello Venditti, Gato Barbieri

Con le nostre famose facce idiote, eccoci qui

Con i nostri sorrisi tristi, a parlarci ancora di noi

E non c'è niente da scoprire, niente da salvare nelle nostre parole

Ricordi, libri da buttare, frasi da imputare, due bandiere dritte in faccia al

sole

Ma cos'è questa nuova paura che ho?

Ma cos'è questa voglia di uscire, andare via?

Ma cos'è questo strano rumore di piazza lontana

Sarà forse tenerezza o un dubbio che rimane?

Ma siamo qui a Modena

Io resto qui a guardarti negli occhi, lo sai

E non c'è tempo per cambiare, tempo per scoprire una nuova illusione

La nostra vita è Coca-Cola fredda nella gola di un padre troppo tempo amato

Quanto valeva aver parlato già da allora

Quando tutto era da fare e tu non eri importante

Ma siamo qui, a Modena

Io resto qui con un bicchiere vuoto nella mano

E non c'è tempo per cambiare, tempo per scoprire cosa abbiamo sbagliato

La nostra vita è Coca-Cola fredda nella gola di un ordine che non abbiamo mai

voluto

Ma cos'è questa nuova paura che ho?

Ma cos'è questa voglia di uscire, andare via?

Ma cos'è questo strano rumore di piazza lontana?

Un nuova tenerezza o un dubbio che rimane?

Met onze beroemde idiote gezichten, hier zijn we

Met onze droevige glimlach, praten we weer over ons

En er valt niets te ontdekken, niets te redden in onze woorden

Herinneringen, boeken om weg te gooien, zinnen die moeten worden geladen, twee vlaggen recht in het gezicht van de

Zon

Maar wat is deze nieuwe angst die ik heb?

Maar wat is dit verlangen om uit te gaan, om weg te gaan?

Maar wat is dit vreemde geluid van een ver plein?

Zou het tederheid of twijfel kunnen zijn die blijft?

Maar we zijn hier in Modena

Ik blijf hier en kijk in je ogen, weet je?

En er is geen tijd om te veranderen, tijd om een ​​nieuwe illusie te ontdekken

Ons leven is koude cola in de keel van een lang geliefde vader

Hoeveel het waard was om sindsdien te praten?

Toen alles gedaan moest worden en jij niet belangrijk was

Maar we zijn hier, in Modena

Ik blijf hier met een leeg glas in mijn hand

En er is geen tijd om te veranderen, tijd om uit te zoeken wat we verkeerd hebben gedaan

Ons leven is koude cola in de keel van een bestelling die we nooit hebben gehad

gezocht

Maar wat is deze nieuwe angst die ik heb?

Maar wat is dit verlangen om uit te gaan, om weg te gaan?

Maar wat is dit vreemde geluid van een ver plein?

Een nieuwe tederheid of een twijfel die blijft?