Huuto - Anssi Kela

Armeijan jälkeen viisi vuotta valui baarin miestenhuoneen viemäriin

Jokainen tuoppi jonka join

Oli bensaa liekkeihin

Sanoin aina, että jätän tämän peikkometsän heti kun vain voin

Silti jäin rinkiin pyörimään

Seiskahaita pidellen

Olin mielestäni liian iso kala tähän kuralätäkköön

Uhosin lähteväni pois

Naama baaritiskillä

Olin täynnä pyhää vihaa

Ohjus vailla kohdettaan

Otin rintaan tatuoinnin: Aake Kallialan pään

Se ei naurata enää

Aa, kaivoskylän poika huutaa

Aa, kaivoskylän poika huutaa

On vain mahdotonta saada ääni kuulumaan

Se hukkuu miljoonien samanlaisten surinaan

Krapulassa ovisummeri, se pauhasi kuin sumutorvi

Ovella seisoi enkeli

Kaunis postinkantaja

Häntä piiritin ja maanittelin, laitoin elämäni remonttiin

Sitkeyteni palkittiin

Häämarssi oli Paranoid

Tästä on nyt viisi vuotta, pikkukylän poika viimein rauhoittui

Onni löytyi sittenkin

Lähempää kuin luulinkaan

Menin töihin kaivokseen, nyt olen kaikkea mitä ennen halveksin

Viime vuonna rakensin

Talon metsän kupeeseen

Velkaa riittää vielä vuosikymmeniksi eteenpäin

Töissä kuulee juttuja: väkeä ehkä karsitaan

Vaimokin on pieniin päin

Aa, kaivoskylän poika huutaa

Aa, kaivoskylän poika huutaa

On vain mahdotonta saada ääni kuulumaan

Se hukkuu miljoonien samanlaisten surinaan

Nukahdamme sylikkäin

En tiedä mitä tekisin ilman sinua

Tai oikeastaan tiedän

Vijf jaar na het leger leegde de bar de afvoer van het herentoilet

Elke pint die ik dronk

Er was benzine in de vlammen

Ik heb altijd gezegd dat ik dit Trollenbos zo snel mogelijk zou verlaten

Toch bleef ik in de ring

Een haai vasthouden

Ik dacht dat ik een te grote vis was voor deze kieuw

Ik fluisterde om te vertrekken

Gezicht op de toog

Ik was vol haat

Raket zonder doel

Ik had een tatoeage op mijn borst: het hoofd van Aake Kalliala

Het lacht niet meer

Ah, de zoon van het mijndorp schreeuwt

Ah, de zoon van het mijndorp schreeuwt

Het is gewoon onmogelijk om een ​​geluid te maken

Het verdrinkt miljoenen gelijkgestemde mensen

In de kater brulde de deurzoemer als een misthoorn

Een engel stond aan de deur

Mooie postbode

Ik belegerde en vleide hem, zette mijn leven in renovatie

Mijn vasthoudendheid werd beloond

De huwelijksmars was Paranoid

Het is nu vijf jaar geleden dat de zoon van het kleine dorp eindelijk tot rust kwam

Geluk is toch gevonden

Dichterbij dan ik dacht

Ik ging werken in een mijn, nu ben ik alles wat ik voorheen verachtte

Vorig jaar heb ik gebouwd

Huis naast het bos

Schulden zijn genoeg voor de komende decennia

Je hoort dingen op het werk: de menigte mag gekapt worden

Zelfs zijn vrouw is klein

Ah, de zoon van het mijndorp schreeuwt

Ah, de zoon van het mijndorp schreeuwt

Het is gewoon onmogelijk om een ​​geluid te maken

Het verdrinkt miljoenen gelijkgestemde mensen

We vallen in slaap in mijn armen

Ik weet niet wat ik zou doen zonder jou

Of eigenlijk weet ik het