Albin Stenman - Anssi Kela

Kilometrin syvyydessä

Kuulee juttuja

Vanhat myyrät muistelevat usein menneitä

Ja kerta kerran jälkeen

Tarinoissa päädytään

Vuosikymmenien taakse

Siihen Suureen Pamaukseen

Se oli tavallinen aamu

Oli vielä hämärää

Sata miestä lähetettiin alas kuiluihin

Joku heitti rivon vitsin

He eivät voineet aavistaa

Ettei osa heistä palaisi maan päälle takaisin

Vanhat kaivosmiehet kertovat tarinaa

Kuinka syvä kuilu sylki suustaan kuolemaa

Siitä on jo kauan aikaa

Kymmeniä vuosia

Silloin menetettiin monta hyvää miestä

Heti ruokatunnin jälkeen jonkun kuultiin huutavan

«Tänne vuotaa kaasua, nyt on kiire päästä pois!»

Ja mainareiden vaimot kalpenivat kodeissaan

Kun räjähdykset helistivät astioita kaapeissa

Vanhat kaivosmiehet kertovat tarinaa

Kuinka syvä kuilu sylki suustaan kuolemaa

Musta savupatsas nousi maasta taivaaseen

Kuin paholaisen sormi herjaamassa Jumalaa

Onnettomuus tutkittiin

Sen syyksi todettiin

Määräyksien laiminlyönti ja piittaamattomuus

Vanha Albin Stenman oli tuolloin esimies

Eloonjääneet muistelivat hänen olleen kännissä

Vaikka Albin pantiin vastuuseen

Hän vältti tuomion

Hänkin kuului niihin jotka jäivät syvyyksiin

Vanhat kaivosmiehet kertovat tarinaa

Kuinka syvä kuilu sylki suustaan kuolemaa

Siitä on jo kauan aikaa

Kymmeniä vuosia

Silloin menetettiin monta hyvää miestä

Meille nuoremmille mainareille kerrotaan

Että näillä käytävillä aave vaeltaa

Se hakee sovitusta eikä lepää milloinkaan

Albin Stenman kulkee tunneleissa lyhty kädessään

Albin Stenman kulkee tunneleissa lyhty kädessään

Op een diepte van een kilometer

dingen horen

Oude mollen herinneren zich vaak het verleden

En keer op keer

Daar eindigen de verhalen

Decennia geleden

Op die grote knal

Het was een gewone ochtend

Het was nog donker

Honderd mannen werden de afgrond in gestuurd

Iemand gooide een onzedelijke grap

Ze konden het zich niet voorstellen

Dat sommigen van hen niet naar de aarde zouden terugkeren

Oude mijnwerkers vertellen het verhaal

Hoe diep de kloof spuugde uit zijn mond tot de dood

Het is lang geleden

Tientallen jaren

Veel goede mannen gingen toen verloren

Meteen na het eten werd er iemand geschreeuwd

"Hier lekt gas, nu heeft het haast om eruit te komen!"

En de vrouwen van de meisjes werden bleek in hun huizen

Toen de explosies de borden in de kasten deden rinkelen

Oude mijnwerkers vertellen het verhaal

Hoe diep de kloof spuugde uit zijn mond tot de dood

Een zwart rookbeeld rees van de grond naar de hemel

Als de vinger van een duivel die God belastert

Het ongeval is onderzocht

Het bleek de oorzaak te zijn

Niet naleven en negeren

Oude Albin Stenman was destijds de baas

De overlevenden herinnerden zich dat hij dronken was

Hoewel Albin verantwoordelijk werd gehouden

Hij vermeed oordeel

Ook hij was een van degenen die in de diepte bleef

Oude mijnwerkers vertellen het verhaal

Hoe diep de kloof spuugde uit zijn mond tot de dood

Het is lang geleden

Tientallen jaren

Veel goede mannen gingen toen verloren

Wij, de jongere vastelanders, krijgen te horen

Dat de geest door deze gangen dwaalt

Het zoekt verzoening en rust nooit

Albin Stenman loopt door de tunnels met een lantaarn in zijn hand

Albin Stenman loopt door de tunnels met een lantaarn in zijn hand