Remembering Sunday - All Time Low, Juliet Simms

He woke up from dreaming and put on his shoes

Starting making his way past 2 in the morning

He hasn’t been sober for days

Leaning now into the breeze

Remembering Sunday, he falls to his knees

They had breakfast together

But two eggs don’t last

Like the feeling of what he needs

Now this place is familiar to him

She pulled on his hand with a devilish grin

She led him upstairs, she led him upstairs

Left him dying to get in Forgive me, I’m trying to find

My calling, I’m calling at night

I don’t mean to be a bother,

But have you seen this girl?

She’s been running through my dreams

And it’s driving me crazy, it seems

I’m going to ask her to marry me Even though she doesn’t believe in love,

He’s determined to call her bluff

Who could deny these butterflies?

They’re filling his gut

Waking the neighbors, unfamiliar faces

He pleads though he tries

But he’s only denied

Now he’s dying to get inside

Forgive me, I’m trying to find

My calling, I’m calling at night

I don’t mean to be a bother,

But have you seen this girl?

She’s been running through my dreams

And it’s driving me crazy, it seems

I’m going to ask her to marry me The neighbors said she moved away

Funny how it rained all day

I didn’t think much of it then

But it’s starting to all make sense

Oh, I can see now that all of these clouds

Are following me in my desperate endeavor

To find my whoever, whoever she may be

I’m not coming back, I’ve done something so terrible

I’m terrified to speak, but you’d expect that from me

I’m mixed up, I’ll be blunt;

now the rain is just

Washing you out of my hair and out of my mind

Keeping an eye on the world,

So many thousands of feet off the ground, I’m over you now

I’m at home in the clouds, towering over your head

I guess I’ll go home now

I guess I’ll go home now

I guess I’ll go home now

I guess I’ll go home

Hij werd wakker uit zijn dromen en deed zijn schoenen aan

Begint zijn weg te vinden na 2 uur 's nachts

Hij is al dagen niet nuchter geweest

Leun nu tegen de wind in

Als hij zich de zondag herinnert, valt hij op zijn knieën

Ze hebben samen ontbeten

Maar twee eieren gaan niet mee

Zoals het gevoel van wat hij nodig heeft

Nu is deze plek bekend voor hem

Ze trok met een duivelse grijns aan zijn hand

Ze leidde hem naar boven, ze leidde hem naar boven

Liet hem stervende om binnen te komen. Vergeef me, ik probeer te vinden

Mijn roeping, ik bel 's nachts

Ik wil niet lastig zijn,

Maar heb je dit meisje gezien?

Ze rent door mijn dromen

En ik word er gek van, zo lijkt het

Ik ga haar vragen met me te trouwen, ook al gelooft ze niet in liefde,

Hij is vastbesloten om haar bluf te noemen

Wie zou deze vlinders kunnen ontkennen?

Ze vullen zijn darmen

De buren wakker maken, onbekende gezichten

Hij smeekt hoewel hij het probeert

Maar hij wordt alleen geweigerd

Nu staat hij te trappelen om binnen te komen

Vergeef me, ik probeer te vinden

Mijn roeping, ik bel 's nachts

Ik wil niet lastig zijn,

Maar heb je dit meisje gezien?

Ze rent door mijn dromen

En ik word er gek van, zo lijkt het

Ik ga haar vragen met me te trouwen. De buren zeiden dat ze was verhuisd

Grappig hoe het de hele dag heeft geregend

Ik vond er toen niet veel van

Maar het begint allemaal logisch te worden

Oh, ik zie nu dat al deze wolken

Volgen mij in mijn wanhopige poging

Om mijn wie dan ook te vinden, wie ze ook mag zijn

Ik kom niet terug, ik heb iets vreselijks gedaan

Ik ben doodsbang om te spreken, maar je zou dat van mij verwachten

Ik ben in de war, ik zal bot zijn;

nu is de regen gewoon

Ik was je uit mijn haar en uit mijn gedachten

De wereld in de gaten houden,

Zoveel duizenden meters van de grond, ik ben nu over je heen

Ik ben thuis in de wolken, torenhoog boven je hoofd

Ik denk dat ik nu naar huis ga

Ik denk dat ik nu naar huis ga

Ik denk dat ik nu naar huis ga

Ik denk dat ik naar huis ga