Les angles morts - Aline

Je me réveille ici et tu n’es pas là

Dans une chambre vide qui ne me connaît pas

De la nuit dernière, il ne reste plus rien

Quelques parfums de filles que je ne connais pas

J’ai rendez-vous à l’autre bout de mon âme

Avec des gens curieux qui ne comprennent rien

Je suis un fantôme dans ton ventre Paname

Fatigué par tes nuits, mais je ne t’en veux pas

Je descends et j’hésite dans les couloirs

Voilà bientôt deux jours que je ne mange pas

Il fait froid dans tes rues, mais je me sens bien

Je suis heureux ici et tu ne le sais pas

Paris dans tes angles morts

Se cachent des visages

Les vraies lumières de ton décor

Je me promène ici et tu n’es pas là

Dans une grande ville qui ne te connaît pas

Je marche vite, je pense à toutes ces âmes

Quelques-unes se consument la nuit au fond des bars

Je me couche ici même si tu n’es pas là

Allongé sur le sol, je ne t’appelle pas

De la nuit dernière, il ne reste plus rien

Quelques fragments de vie, je m’endors, il est tard

Paris dans tes angles morts

Tu caches des visages

Tes enfants sont tristes, mais ils chantent

Je ne les entends pas

Paris, tu vis et tu pleures

Et je ne le sais pas

Paris, tu as tout mon cœur

Ik word hier wakker en jij bent er niet

In een lege kamer die mij niet kent

Van gisteravond is er niets meer over

Een paar meisjesgeuren die ik niet ken

Ik heb een date aan de andere kant van mijn ziel

Met nieuwsgierige mensen die er niets van begrijpen

Ik ben een geest in je buik Paname

Moe van je nachten, maar ik neem het je niet kwalijk

Ik ga naar beneden en aarzel in de gangen

Ik heb bijna twee dagen niet gegeten

Het is koud in je straten, maar ik voel me goed

Ik ben hier gelukkig en je weet het niet

Parijs in je blinde vlekken

Gezichten verbergen

De echte lichten van je interieur

Ik loop hier rond en jij bent hier niet

In een grote stad die jou niet kent

Ik loop snel, ik denk aan al deze zielen

Sommigen verbranden 's nachts achter in de bars

Ik lig hier, zelfs als jij er niet bent

Liggend op de vloer, bel ik je niet

Van gisteravond is er niets meer over

Een paar fragmenten van het leven, ik val in slaap, het is laat

Parijs in je blinde vlekken

Je verbergt gezichten

Je kinderen zijn verdrietig, maar ze zingen

ik kan ze niet horen

Parijs, je leeft en je huilt

En ik weet het niet

Parijs, je hebt heel mijn hart