Солнце - Алевтина

Постелила небо костров зола,

Ветер за рекой огоньки задул.

Ходила я босая, цветы рвала,

Пускала венками да на воду.

Тихо шелестела осокою,

Ивой глади заводи трогала,

Вытянулась елью высокою,

Всё глядела на небо строгое.

Припев:

Ходила я босая,

Умылася росами,

Бросила платьице за спину.

Оделась туманами,

Пахучими, пряными,

Пьяною слушала тишину.

Потонула ночью в тихом омуте,

Канула немая, безликая.

Встречала песнею новый день,

Красно Солнце на небо кликала.

Как-то по-над речкою быстрою

Стану от весны зазывать весну.

Что судьбою выпало выстрадать,

С плачем в небо серое выплесну.

Припев:

Ходила я босая,

Умылася росами,

Бросила платьице за спину.

Оделась туманами,

Пахучими, пряными,

Пьяною слушала тишину.

Небушко зардеется

Стыдливою девицей,

Вспенится облако алое.

Глянет солнце красное,

Простор неба празднуя,

В тёмные избы пожалует.

Ash verspreidde de hemel van vreugdevuren,

De wind over de rivier blies de lichten uit.

Ik liep op blote voeten, plukte bloemen,

Ze liet kransen in het water vallen.

Rustig ritselende zegge,

Willow raakte de gladheid van het binnenwater,

Uitgestrekt als een hoge spar,

Alles keek naar de strakke lucht.

Refrein:

Ik liep op blote voeten

Gewassen met dauw

Ze gooide haar jurk achter haar rug.

Gekleed in mist

geurig, kruidig,

Dronken luisteren naar de stilte.

's Nachts verdronken in een rustig zwembad,

Gezonken stom, gezichtsloos.

Begroet de nieuwe dag met een liedje

De rode zon riep naar de hemel.

Op de een of andere manier over de snelle rivier

Vanaf de lente noem ik de lente.

Welk lot viel te lijden,

Met huilen zal ik grijs in de lucht gooien.

Refrein:

Ik liep op blote voeten

Gewassen met dauw

Ze gooide haar jurk achter haar rug.

Gekleed in mist

geurig, kruidig,

Dronken luisteren naar de stilte.

De lucht zal gloeien

verlegen meisje,

Een wolk van scharlaken zal schuimen.

De rode zon ziet eruit

De uitgestrektheid van de hemel viert feest

Welkom in de donkere hutten.