Dom har glömt - Agnetha Fältskog

Äntligen hemma hos mej igen efter månader på hotell

Och allt jag har med mej är min värkande kropp

Och en flaska jag har tömt

Jag sjöng mina sånger I parkerna och nån enstaka krog nån kväll

Som jag gjort alla år sen mitt namn stod på topp

Men det har dom redan glömt

Dom har glömt

Att dom sände mej röda rosor

Dom har glömt att dom aldrig lät mej gå

Dom har glömt, dom har glömt mej för nån annan

Men hur ska dom förstå, jag älskar dom ändå

Och jag har inte glömt!

Förr var jag van att dom kom till mej med en penna och block I hand

Var van att få känna mej betydelsefull

Men nu är den tiden slut

Namnen byts ut på affischerna och på plattornas konvolut

Och efter en tid har man glömt vad där stod

Och hur dom som sjöng såg ut…

Dom har glömt

Att dom sände mej röda rosor

Dom har glömt att dom aldrig lät mej gå

Dom har glömt, dom har glömt mej för nån annan

Men hur ska dom förstå, jag älskar dom ändå

Och jag har inte glömt!

Äntligen hemma hos mej igen, lite trött och besviken, men

Så länge jag kan, så länge jag är vid liv

Gör jag om den här turnén!

Jag sjöng mina sånger I parkerna för publiken invid entrén

En underbar stund, men sen gick dom förstås

När det började på scen…

Eindelijk weer thuis bij mij na maanden in een hotel

En alles wat ik bij me heb is mijn pijnlijke lichaam

En een fles die ik leegde

Ik zong mijn liedjes op een avond in de parken en in een paar restaurants

Zoals ik al die jaren heb gedaan sinds mijn naam bovenaan stond

Maar dat zijn ze al vergeten

Ze zijn vergeten

Dat ze me rode rozen stuurden

Ze zijn vergeten dat ze me nooit hebben laten gaan

Ze zijn het vergeten, ze zijn mij vergeten voor iemand anders

Maar hoe moeten ze dat begrijpen, ik hou nog steeds van ze

En ik ben het niet vergeten!

Vroeger was ik eraan gewend dat ze naar me toe kwamen met een potlood en een blocnote in de hand

Wen eraan om je belangrijk te voelen

Maar nu is die tijd voorbij

De namen zijn veranderd op de posters en op de enveloppen van de borden

En na een tijdje vergaten ze wat er stond

En hoe degenen die zongen eruit zagen...

Ze zijn vergeten

Dat ze me rode rozen stuurden

Ze zijn vergeten dat ze me nooit hebben laten gaan

Ze zijn het vergeten, ze zijn mij vergeten voor iemand anders

Maar hoe moeten ze dat begrijpen, ik hou nog steeds van ze

En ik ben het niet vergeten!

Eindelijk weer thuis met mij, een beetje moe en teleurgesteld, maar

Zolang ik kan, zolang ik leef

Ik doe deze tour opnieuw!

Ik zong mijn liedjes In de parken voor het publiek naast de ingang

Een prachtig moment, maar toen gingen ze natuurlijk

Toen het begon op het podium...