Let the Slave (Incorporating the Price of Experience) - Van Morrison

Let the slave grinding at the mill run out into the field

Let him look up into the heavens and laugh in the bright air

Let the enchained soul shut up in darkness and in sighing

Whose face has never seen a smile in thirty weary years

Rose and look out, his chains are loose, his dungeon doors are open

And let his wife and children return from the oppressor’s scourge

They look behind at every step and believe it is a dream

Singing, the sun has left his blackness and has found a fresher morning

And the fair moon rejoices in the clear and cloudless night

For empire is no more

And now the lion and wolf shall cease

For everything that lives is holy

For everything that lives is holy

For everything that lives is holy

For everything that lives is holy

What is the price of experience?

Do men buy it for a song?

Or wisdom for a dance in the street?

No, it is bought with the price

Of all that a man hath, his house, his wife, his children

Wisdom is sold in the desolate market where none come to buy

And in the withered field where the farmer plows for bread in vain

It is an easy thing to triumph in the summer’s sun

And in the vintage and to sing on the wagon loaded with corn

It is an easy thing to talk of patience to the afflicted

To speak the laws of prudence to the homeless wanderer

To listen to the hungry raven’s cry in wintry season

When the red blood is filled with wine and with the marrow of lambs

It is an easy thing to laugh at wrathful elements

To hear the dog howl at the wintry door

The ox in the slaughter house moan

To see a God on every wind and a blessing on every blast

To hear sounds of love in the thunder storm

That destroys our enemies' house

To rejoice in the blight that covers his field

And the sickness that cuts off his children

While our olive and vine sing and laugh 'round our door

And our children bring fruits and flowers

Then the groan and the dolor are quite forgotten

And the slave grinding at the mill

And the captive in chains and the poor in the prison

And the soldier in the field

When the shattered bone hath laid him groaning

Among the happier dead

It is an easy thing to rejoice in the tents of prosperity

Thus, could I sing and thus, rejoice but it is not so with me

Laat de slaaf die maalt bij de molen het veld in rennen

Laat hem naar de hemel kijken en lachen in de heldere lucht

Laat de geketende ziel zwijgen in het duister en in zuchten

Wiens gezicht nog nooit een glimlach heeft gezien in dertig vermoeide jaren

Rose en kijk uit, zijn kettingen zijn los, zijn kerkerdeuren zijn open

En laat zijn vrouw en kinderen terugkeren van de plaag van de onderdrukker

Ze kijken bij elke stap achterom en geloven dat het een droom is

Zingen, de zon heeft zijn zwartheid verlaten en heeft een frissere ochtend gevonden

En de schone maan verheugt zich in de heldere en wolkenloze nacht

Want imperium is niet meer

En nu zullen de leeuw en de wolf ophouden

Want alles wat leeft is heilig

Want alles wat leeft is heilig

Want alles wat leeft is heilig

Want alles wat leeft is heilig

Wat is de prijs van een ervaring?

Kopen mannen het voor een liedje?

Of wijsheid voor een dansje op straat?

Nee, het is gekocht met de prijs

Van alles wat een man heeft, zijn huis, zijn vrouw, zijn kinderen

Wijsheid wordt verkocht op de desolate markt waar niemand komt om te kopen

En in het verdorde veld waar de boer tevergeefs om brood ploegt

Het is gemakkelijk om te triomferen in de zomerzon

En in de vintage en om te zingen op de wagen geladen met maïs

Het is gemakkelijk om met de getroffenen over geduld te praten

Om de wetten van voorzichtigheid te spreken tegen de dakloze zwerver

Om te luisteren naar de kreet van de hongerige raaf in het winterseizoen

Wanneer het rode bloed gevuld is met wijn en met lamsmerg

Het is gemakkelijk om te lachen om woedende elementen

Om de hond te horen huilen bij de winterse deur

De os in het slachthuis kreunt

Om een ​​God te zien op elke wind en een zegen op elke explosie

Om geluiden van liefde te horen in de onweersbui

Dat vernietigt het huis van onze vijanden

Om zich te verheugen in de plaag die zijn veld bedekt

En de ziekte die zijn kinderen afsnijdt

Terwijl onze olijf en wijnstok zingen en lachen 'rond onze deur'

En onze kinderen brengen fruit en bloemen

Dan zijn het gekreun en de droefheid helemaal vergeten

En de slaaf maalt bij de molen

En de gevangenen in ketens en de armen in de gevangenis

En de soldaat in het veld

Toen het verbrijzelde bot hem kreunend heeft gelegd

Onder de gelukkiger doden

Het is gemakkelijk om je te verheugen in de tenten van welvaart

Dus, zou ik kunnen zingen en me dus verheugen, maar het is niet zo met mij?