What If We Are Not After All, All Destined For Greatness? - Joan of Arc

Jesus was really so god-

Damn pretentious

Laughing with rasputin fingering scars over a beard

For all ten commandments and twelve steps

I’ll play dumb all day but the night’s too long

We keep beginning again and again longing to belong to only each new beginning

Smoke bends, light unfolds, dogs hop at daybreak, the ashtrays capsize

Wake me in kisses

All my salvations trigger and flip open

Consider what feeble means we really have with which to collect this infinity

within

I’m singing this in my friends kitchen

We keep beginning again and again longing to belong to only each new beginning

Jezus was echt zo god-

Verdomd pretentieus

Lachen met rasputin vingerende littekens over een baard

Voor alle tien geboden en twaalf stappen

Ik zal de hele dag stom spelen, maar de nacht is te lang

We blijven steeds opnieuw beginnen en verlangen ernaar om alleen bij elk nieuw begin te horen

Rook buigt, licht ontvouwt zich, honden huppelen bij het aanbreken van de dag, de asbakken kapseizen

Maak me kussend wakker

Al mijn reddingen worden geactiveerd en klappen open

Bedenk welke zwakke middelen we echt hebben om deze oneindigheid te verzamelen

binnenin

Ik zing dit in de keuken van mijn vrienden

We blijven steeds opnieuw beginnen en verlangen ernaar om alleen bij elk nieuw begin te horen