Ricoletto, Act I: Ballad. "Questa o quella" (Duke of Mantua) - Alberto Erede, Orchestra dell'Accademia di Santa Cecilia, Mario Del Monaco

Né sventura per me certo saria

Questa o quella per me pari sono

a quant’altre d’intorno, d’intorno mi vedo;

del mio core l’impero non cedo

meglio ad una che ad altra beltà.

La costoro avvenenza è qual dono

di che il fato ne infiora la vita;

s’oggi questa mi torna gradita,

forse un’altra, forse un’altra doman lo sarà,

un’altra, forse un’altra doman lo sarà.

La costanza, tiranna del core,

detestiamo qual morbo, qual morbo crudele;

sol chi vuole si

serbe fidele;

non v’ha amor, se non v'è libertà.

De' mariti il geloso furore,

degli amanti le smanie derido;

anco d’Argo i cent’occhi disfido

se mi punge, se mi punge una qualche beltà,

se mi punge una qualche beltà.

Het zal voor mij ook zeker geen pech zijn

Dit of dat is voor mij gelijk

naar alle anderen om me heen, om me heen zie ik mezelf;

van mijn kern het rijk geef ik niet op

beter voor de ene dan voor de andere schoonheid.

Hun aantrekkelijkheid is een geschenk

waarbij het lot het leven tot bloei brengt;

Vandaag waardeer ik dit weer,

misschien nog een, misschien morgen nog een,

een andere, misschien zal er morgen nog een zijn.

Standvastigheid, tiran van het hart,

we haten wat een ziekte, wat een wrede ziekte;

alleen wie wil

Servische trouwe;

er is geen liefde als er geen vrijheid is.

De jaloerse woede van echtgenoten,

Ik lach om de hunkering van geliefden;

zelfs d'Argo de honderd ogen uitdaging

als het me prikt, als een schoonheid me prikt,

als wat schoonheid me prikt.