Merry Macabre - Wobbler

Artemis!

Hunt with me tonight!

Let me escape this slow decay they call a life

Dionysos!

Let the nectar flow!

As amorphous lovers, we’ll together grow

Silk and wine, mighty fine

The treasures of my leisure time

Ruby red and emerald green, the colours suit the royal scene

Moments to cherish when all else collapses

Dance with your daemons, embrace thine entrapments

Apollo!

Your light is my reward!

We sing your words to the ancient chord

Demeter!

Your bosom grants a feast!

Some golden hours to forget the beast

Rose and thyme, in their prime

Hear the herbal bells they chime

Botanic gold to build the strength

And endure the battles that will go on at length

But I will never yield, I’ll stand and fight

And afterwards drink my mead

Moments, like cherries at the peak of their ripeness, ripe for the plucking in

this hour of brightness

Here we lie, slowly descending

Wide open eyes, it never stops

It’s never ending, ending, ending

Beneath the velvet shroud with pearls adorned

A lonely traveller, a creature horned

Lost among the leaves, in doubt he chants his grief

My path has led me to this gloomy place

The murky waters reflects an unknown face

I do not know him, or the sigils on his skin

Dark red scars scorched by the brightness of the stars

Sirius!

Scorcher of the dome!

Illuminate the meadows where I roam

Silenos!

Find me 'mongst the reeds

Rescue me and bring me to the feast!

See the fires burning, and blooming flowers turning

Their faces moved by yearning, in this hour of golden learning

Behind the twilight gate

At last, but not too late

In a field where all gods mate

I come to wrestle faith

Let me be plucked clean by the bird of Hermes

Arise again, arise again

Hen to pan

Throw away the shield of day

Snake of light

Hen to pan

Remember when we were like children free

Playing in the greens, laughing carelessly

Oh, I miss those days, that strange and funny place

The serpent sleeping inside the keep

She enters slowly through the door of sleep

She has always been, she is my own kin

A grim dark torrent, waiting underneath my skin

Scorched by the flames of nihil

Soar through the veils of air

Lie in her fertile bosom

Cleansed by the Water from the Deep

Artemis!

Jaag vanavond met me mee!

Laat me ontsnappen aan dit langzame verval dat ze een leven noemen

Dionysus!

Laat de nectar stromen!

Als amorfe minnaars zullen we samen groeien

Zijde en wijn, machtig fijn

De schatten van mijn vrije tijd

Robijnrood en smaragdgroen, de kleuren passen bij het koninklijke tafereel

Momenten om te koesteren wanneer al het andere instort

Dans met je daemons, omarm je valstrikken

Apollo!

Uw licht is mijn beloning!

We zingen je woorden naar het oude akkoord

Demeter!

Je boezem geeft een feest!

Enkele gouden uren om het beest te vergeten

Roos en tijm, op hun hoogtepunt

Hoor de kruidenklokken die ze luiden

Botanisch goud om de kracht op te bouwen

En verdraag de gevechten die lang zullen duren

Maar ik zal nooit toegeven, ik zal staan ​​en vechten

En drink daarna mijn mede

Momenten, zoals kersen op het hoogtepunt van hun rijpheid, rijp om geplukt te worden

dit uur van helderheid

Hier liggen we, langzaam afdalend

Wijd open ogen, het stopt nooit

Het is nooit eindigend, eindigend, eindigend

Onder de fluwelen lijkwade met parels versierd

Een eenzame reiziger, een gehoornd schepsel

Verloren tussen de bladeren, in twijfel zingt hij zijn verdriet

Mijn pad heeft me naar deze sombere plek geleid

Het troebele water weerspiegelt een onbekend gezicht

Ik ken hem niet, of de tekens op zijn huid

Donkerrode littekens verschroeid door de helderheid van de sterren

Sirius!

Scorcher van de koepel!

Verlicht de weiden waar ik dwaal

Sileno's!

Vind me 'mongst the riet'

Red me en breng me naar het feest!

Zie de vuren branden en bloeiende bloemen draaien

Hun gezichten bewogen door hun verlangen, in dit uur van gouden leren

Achter de schemerpoort

Eindelijk, maar niet te laat

In een veld waar alle goden paren

Ik kom om te worstelen met het geloof

Laat me schoongeplukt worden door de vogel van Hermes

Sta weer op, sta weer op

Kip om te pannen

Gooi het schild van de dag weg

Slang van licht

Kip om te pannen

Weet je nog dat we als kinderen vrij waren

Spelen in het groen, zorgeloos lachen

Oh, ik mis die dagen, die vreemde en grappige plek

De slang die in de donjon slaapt

Ze komt langzaam binnen door de deur van de slaap

Dat is ze altijd geweest, ze is mijn eigen familie

Een grimmige donkere torrent, wachtend onder mijn huid

Verschroeid door de vlammen van nihil

Vlieg door de sluiers van de lucht

Lig in haar vruchtbare boezem

Gereinigd door het water uit de diepte