Foxlight - Wobbler

Bewildered here, down at the crossroads

Confronted with the choices for my epitaph

A distant flame gives me a sign

Shows me a path within my mind

Too tempting are the ways that promise release

Through blissful subjection and foxlights leading the way

A vortex of realities has dragged me under

All the things I believed, what yesterday conceived is lost

Trapped inside a mirage of my own design

All things stand still

But for the drive inside

The rabbit can escape

And reach a burrow of light

Everything I’ve known

Is unveiled and defied

I let the demons go

With the ebbing tide

Here I lie, surrounded by the imagery of man

Here I lie, wondering as clarity comes 'round

Here I lie, my soul’s revived the strength to understand

Even if the pieces change

And only the journey still remains

Forever must I clear

The path on which I walk

When the foxlight shines

And tries to lure me into the wild

My compass I must find

Within the palace of my mind

Tell me, what is really light?

What is the essence of dark?

Forever must I trust

The journey of man

The rabbit can escape

And reach a burrow of light

Even if the pieces change

And only the journey still remains

When the foxlight shines

Take no heed to its design

Even if the pieces change

I know the journey still remains

Verbijsterd hier, beneden op het kruispunt

Geconfronteerd met de keuzes voor mijn grafschrift

Een verre vlam geeft me een teken

Toont me een pad in mijn geest

Te verleidelijk zijn de manieren die bevrijding beloven

Door zalige onderwerping en vossenlichten die de weg wijzen

Een draaikolk van werkelijkheden heeft me naar beneden gesleept

Alle dingen die ik geloofde, wat gisteren bedacht is, is verloren gegaan

Gevangen in een luchtspiegeling van mijn eigen ontwerp

Alle dingen staan ​​stil

Maar voor de rit naar binnen

Het konijn kan ontsnappen

En bereik een hol van licht

Alles wat ik heb geweten

Wordt onthuld en getrotseerd

Ik laat de demonen gaan

Met het eb

Hier lig ik, omringd door de beelden van de mens

Hier lig ik, me afvragend terwijl de duidelijkheid komt

Hier lig ik, mijn ziel heeft de kracht herleefd om te begrijpen

Zelfs als de stukjes veranderen

En alleen de reis blijft nog over

Voor altijd moet ik wissen

Het pad waarop ik loop

Als het vossenlicht schijnt

En probeert me het wild in te lokken

Mijn kompas dat ik moet vinden

In het paleis van mijn geest

Vertel eens, wat is echt licht?

Wat is de essentie van donker?

Voor altijd moet ik vertrouwen

De reis van de mens

Het konijn kan ontsnappen

En bereik een hol van licht

Zelfs als de stukjes veranderen

En alleen de reis blijft nog over

Als het vossenlicht schijnt

Let niet op het ontwerp

Zelfs als de stukjes veranderen

Ik weet dat de reis nog steeds duurt