Wearing - Wilsen

Used to think that goodness was bound

By an avenue

Kept in doors off of a long hallway

In small welcoming rooms

But time divides and tastes they fix

It’s how the circle goes

Just like a bag stuck in a tree

I’m helpless-ly clinging on

You’re wearing me out

I don’t know what I’m doing here

Friends are near and farther still

Under razor palms

You’re dragging me around again saying

‘Don't ever look down'

You’re wearing me out

You’re wearing me out

I don’t know what I’m doing here

One away from being new

I fear that everyone goes around it

I hate that I’m not enough for you

You’re wearing me out

Dacht altijd dat goedheid gebonden was

Via een straat

Gehouden in deuren van een lange gang

In kleine gezellige kamers

Maar de tijd verdeelt en smaken ze fixen

Zo gaat de cirkel

Net als een tas die vastzit in een boom

Ik klamp me hulpeloos vast

Je put me uit

Ik weet niet wat ik hier doe

Vrienden zijn dichtbij en verder weg

Onder scheerpalmen

Je sleept me weer rond terwijl je zegt:

'Kijk nooit naar beneden'

Je put me uit

Je put me uit

Ik weet niet wat ik hier doe

Een weg van nieuw te zijn

Ik vrees dat iedereen er omheen draait

Ik haat het dat ik niet genoeg voor je ben

Je put me uit