APEX - Veerus

J’marche dans la zik, ils courent tous

Mes amis sont les mains d’un manchot, n’attendent plus de coup d’pouce

Si les doutes poussent, j’prends le mal à la racine

En opposant l’homme à la machine

Et je marche dans ma vie, suivant mon odyssée

Sac à dos vissé, portant l’espoir de ma firme

Enfant du monde, voyageur sans passeport

J’cours après mes rêves dans un marathon sans parcours

Je marche dans ma ligne, seul dans ma course

Auteur de mon livre, quelques lignes dans ma bourse

Et je traîne mes pieds en plein doute, comme en plein shoot

Je rêve d'étoiles en plein jour

Et je n’marche pas pour une source pécunière

Je marche dans l’ombre pour trouver une source de lumière

Et juste pour que l’apex m’atteigne, pour que la vie m'éclaire

Avant que la perte m’asserve

Et chacun cherche la sienne, donc beaucoup vivent dans la noir

A connaître plus d’une crise dans le mois

Pourtant certain la voient les yeux fermés

Homme pieu au coeur ouvert et valeurs cernées

Chaleur hivernale, négatif thermal

Pour ceux qui n’ont pas vu la lueur germer

Pâleur éternel, malheur infernal

Pour ceux qui ont connu un sort cerné

L’esprit fermé, les émotions que les gens bannissent

Les douleurs aveugles comme les grands pianistes

D’ailleurs on mène des vies en blanc et en noir

L’enfant que des embryons déboires

Mais je cherche ma lumière dans des salles combles

Dans de sales actes, porte ma phase comme un fardeau

Et j’demande pardon pour mon pessimisme message

Que dans chaque lumière vit une part d’ombre

Ik loop in de zik, ze rennen allemaal

Mijn vrienden zijn de handen van een pinguïn, wachten niet langer op een helpende hand

Als de twijfels groeien, breng ik het kwaad tot de wortel

Door de mens tegen de machine op te zetten

En ik loop door mijn leven, mijn odyssee volgend

Geschroefde rugzak, met de hoop van mijn firma

Kind van de wereld, reiziger zonder paspoort

Ik jaag mijn dromen na in een marathon zonder koers

Ik loop in mijn lijn, alleen in mijn race

Auteur van mijn boek, een paar regels in mijn portemonnee

En ik sleep mijn voeten in twijfel, zoals in het midden van een shoot

Ik droom van sterren op klaarlichte dag

En ik loop niet voor een geldelijke bron

Ik loop in de schaduw om een ​​lichtbron te vinden

En alleen voor de top om me te bereiken, voor het leven om me te verlichten

Voordat verlies me tot slaaf maakt

En iedereen is op zoek naar zijn eigen, zovelen leven in het donker

Meer dan één aanval per maand hebben

Toch zien sommigen haar met hun ogen dicht

Vrome man met een open hart en geïdentificeerde waarden

Winterhitte, thermisch negatief

Voor wie de gloed nog niet heeft zien ontkiemen

Eeuwige bleekheid, hels ongeluk

Voor degenen die een omringd lot hebben ontmoet

De gesloten geest, de emoties die mensen verbannen

Blinde pijn als grote pianisten

Bovendien leiden we levens in zwart-wit

Het kind dat door embryo's teleur wordt gesteld

Maar ik zoek mijn licht in volle zalen

In vuile daden, draag mijn fase als een last

En mijn excuses voor mijn pessimistische bericht

Dat in elk licht een deel van de schaduw leeft