Glut & Eis - Udo Jürgens

Daß ich in mir ruhen sollte

in Bewußtsein und Sein —

wie gestandener Wein,

den man gern mit Freunden trinkt,

der Gespräche mit sich bringt —

Ehrlich, offen, tolerant —

sagt mein Verstand.

Daß ich groß und stark sein sollte,

wie die Eiche im Sturm —

in den Schlachten ein Turm,

Standfest, sicher, ungebeugt,

von mir selber überzeugt

und von allen anerkannt —

sagt mein Verstand.

Aber daß ich schwanken muß,

mit zwei Seelen in der Brust,

zwischen Hoffnung und Frust

als erwachsenes Kind,

wie die Pappel im Wind,

zwischen Freude und Schmerz —

sagt mir mein Herz.

Ewig hin- und hergerissen,

zwischen Sehnsucht und Gewissen —

Hier, was ich fühle — da, was ich weiß -

in Gefahr mich zu verletzen

an den eig’nen Gegensätzen —

hier viel zu kalt und da viel zu heiß -

GLUT UND EIS — GLUT UND EIS — GLUT UND EIS.

Daß ich alles hassen sollte,

was die Zukunft zerstört,

die den Kindern gehört —

was den Regenbogen bricht,

der aus Wasser, Luft und Licht

ihre Aussicht überspannt —

sagt mein Verstand.

Aber daß ich lieben muß,

wenn ich noch so traurig bin.

Auf der Suche nach Sinn

im gesungenen Wort,

bis zum letzten Akkord,

des letzten Konzerts,

sagt mir mein Herz.

Heut' zerstört am Boden liegen,

doch auf Brechen und auf Biegen,

morgen wieder aufgestiegen

um jeden Preis —

kalt und heiß -

GLUT UND EIS — GLUT UND EIS — GLUT UND EIS.

Dat ik in mezelf zou moeten rusten

in Bewustzijn en Zijn—

zoals staande wijn

dat je graag drinkt met vrienden,

dat houdt gesprekken in -

Eerlijk, open, tolerant —

zegt mijn verstand.

Dat ik groot en sterk moet zijn

als de eik in de storm -

in de veldslagen een toren,

Stabiel, veilig, ongebogen,

overtuigd van mezelf

en door iedereen erkend -

zegt mijn verstand.

Maar dat ik moet wankelen

met twee zielen in de borst,

tussen hoop en frustratie

als volwassen kind

als de populier in de wind,

tussen vreugde en pijn -

vertelt me ​​mijn hart

voor altijd verscheurd,

tussen verlangen en geweten —

Hier wat ik voel - daar wat ik weet -

in gevaar me pijn te doen

op je eigen tegenstellingen -

veel te koud hier en veel te warm daar -

STELLING EN IJS — STELLING EN IJS — STELLING EN IJS.

Dat ik alles zou haten

wat vernietigt de toekomst?

dat is van de kinderen -

wat breekt de regenboog?

die van water, lucht en licht

haar blik omvat-

zegt mijn verstand.

Maar waar ik van moet houden

hoe verdrietig ik ook ben.

Op zoek naar betekenis

in het gezongen woord,

tot het laatste akkoord,

van het laatste concert

vertelt me ​​mijn hart

Liggend vernietigd op de grond vandaag,

maar bij het breken en buigen,

morgen weer geklommen

tegen elke prijs -

koud en warm -

STELLING EN IJS — STELLING EN IJS — STELLING EN IJS.